11 – 1954 Pierwsze Krakowskie Zaduszki Jazzowe

Opracowanie Andrzej Rumianowski fot. arch. Muzeum Jazzu



 

JAZZ po WOJNIE, w latach 1945-1960”, to wystawa autorstwa Andrzeja Rumianowskiego, dokumentująca najważniejsze wydarzenia jazzowe tego okresu.

Składa się z 43 sukcesywnie publikowanych odcinków.

Wystawa jest opracowana na podstawie materiałów zgromadzonych w MUZEUM JAZZU, a przede wszystkim w oparciu o historyczne wycinki prasowe, podarowane przez Barbarę Szałwińską, wdowę po Julianie Wicku Szałwińskim, niegdysiejszym wiceprezesie klubu Hybrydy (Wicek od wiceprezesa).

Wystawa jest drugą częścią cyklu zatytułowanego „Dekady Jazzu w Polsce”.


„Miasto błękitnych nut”, Antoni Krupa


 

„Wiosną 1954 roku Jacek Borowiec, niestrudzony działacz ówczesnych czasów, wraz z Witoldem Kujawskim, kontrabasistą, wpadli na pomysł zorganizowania ogólnopolskiego spotkania muzyków o jazzowych skłonnościach” – opowiada Jan Poprawa.

– „Nie wiem kto to wymyślił, żeby zrobić to w Zaduszki – wspomina Marian Ferster – chyba po to, żeby zmylić wroga, bo kto by przypuszczał, że w Zaduszki można robić imprezy rozrywkowe?”

„Miasto błękitnych nut”, Antoni Krupa


Melomani. Jerzy „Duduś” Matuszkiewicz, Andrzej Trzaskowski, Teresa Ferster. Pierwsze Zaduszki Jazzowe, Planty, Kraków 1954 r.


 

Wśród 300 przybyłych gości, byli: Jerzy Borowiec, wiceprezes byłego Jazz Clubu YMCA, „Duduś” Matuszkiewicz, Krzysztof „Komeda” Trzciński, Andrzej Kurylewicz, Witold Sobociński, „Drążek” Kalwiński.


Zaproszenie dla Jana Walaska na Trzecie Zaduszki Jazzowe


 

Imprezę otworzył Leopold Tyrmand.

Drugie Zaduszki Jazzowe, w 1955 odbyły się w Zabrzu, ale od 1956 roku powróciły do Krakowa.