22 – 1956 Błękitny Jazz z Polski do Z.S.R.R.

Opracowanie Andrzej Rumianowski fot. arch. Muzeum Jazzu



 

JAZZ po WOJNIE, w latach 1945-1960”, to wystawa autorstwa Andrzeja Rumianowskiego, dokumentująca najważniejsze wydarzenia jazzowe tego okresu.

Składa się z 43 sukcesywnie publikowanych odcinków.

Wystawa jest opracowana na podstawie materiałów zgromadzonych w MUZEUM JAZZU, a przede wszystkim w oparciu o historyczne wycinki prasowe, podarowane przez Barbarę Szałwińską, wdowę po Julianie Wicku Szałwińskim, niegdysiejszym wiceprezesie klubu Hybrydy (Wicek od wiceprezesa).

Wystawa jest drugą częścią cyklu zatytułowanego „Dekady Jazzu w Polsce”.


„Błękitny Jazz” w Polsce – afisz.

 

„Zorganizowanie orkiestry Błękitny Jazz było ewenementem w skali całego „obozu socjalistycznego”, oto w państwie ludowym powstaje 40-osobowy zespół wykonujący utwory polskie, ale i amerykańskie. Miał Damrosz sekcję smyczkową i zdolnych jazzowych solistów: Jana Walaska i Waldemara Maciszewskiego. Głównymi wokalistami byli: Carmen Moreno i René Glaneau (prawdziwe nazwisko Roman Środa).”

„Historia Jazzu w Polsce” Krystian Brodacki


Pałac im. Józefa Stalina., później Pałac Kultury i Nauki w roku 1956, rok po ukończeniu budowy.

 

W dniu premiery tj. 4 lutego 1956 r. orkiestra wystąpiła w Sali Kongresowej nowo wybudowanego Pałacu im. Józefa Stalina. w Warszawie.


Afisz reklamujący moskiewskie koncerty zespołu „Błękitny Jazz”

 

W czerwcu 1956 orkiestra wyjechała na tournée po Związku Radzieckim. Koncerty gromadziły po kilkanaście tysięcy widzów i odbywały się kilka razy dziennie.

„Historia Jazzu w Polsce” Krystian Brodacki


„Błękitny Jazz” przed wielotysięczną publicznością w Moskwie

 

Po miesięcznym pobycie w Moskwie Błękitny Jazz przez kolejny miesiąc koncertował w Leningradzie, a później Odessie, Kijowie i Lwowie.

„Historia Jazzu w Polsce” Krystian Brodacki


„Historia jazzu w Polsce”, K. Brodacki