Steve Gadd

Oprac. Ewa Kałużna, fot. Henrik Dvergsdal


teve Gadd
fot. Henrik Dvergsdal

9 kwietnia 2020 roku swoje 75. urodziny świętuje genialny amerykański perkusista jazzowy, muzyk sesyjny, kompozytor, jeden z najbardziej cenionych perkusistów sesyjnych wszech czasów,

STEVE GADD

(właśc. Stephen Kendall Gadd; ur. 9 kwietnia 1945).

Steve Gadd urodził się i dorastał w Irondequoit, w hrabstwie Monroe County, w stanie Nowy Jork.
Ukończył Eastridge High School, a następnie, w 1968, Eastman School of Music.

Od 2005 jest wykładowcą w renomowanym Berklee College of Music w Bostonie.

Jak sam mówi, swoje zamiłowanie do perkusji zawdzięcza wpływowi takich mistrzów, jak Buddy Rich, Tony Williams, Rick Marotta czy Elvin Jones.

Po ukończeniu Eastman School of Music, w 1968 Steve trafił do tria klawiszowca Gapa Mangione. Wziął udział w nagraniu albumu, sygnowanego nazwiskiem Gapa Mangione, a nagranego z orkiestrą pod dyrekcją jego brata, Chucka Mangione – „Diana in the Autumn Wind” (1968):

Chuck Mangione – conductor
Gap Mangione – piano, electric piano, organ
Mike Manieri – vibraphone
Sam Brown – guitar
Clark Terry, Marv Stamm – trumpet, flugelhorn
Jerome Richardson – soprano sax, alto sax, baritone sax
Frank Wess, Joe Farrell – tenor sax, flute
Ned Corman – baritone sax, flute, bass clarinet
Tony Studd, Wayne Andre – trombone
Paul Faulise – bass trombone
Ray Beckenstein – flute
Earl Chapin, James Buffington – French horn
Dhui Mandingo – congas
Tony Levin – bass, electric bass
Joe Labarbera, Steve Gadd – drums
Diana in the Autumn Wind” Full Album 1968

Z braćmi Mangione, w trakcie całej swojej kariery, Gadd nagrał w wiele płyt.

W 1974 Gadd towarzyszył Arecie Franklin na jej dwóch albumach:
„With Everything I Feel in Me” (1974)

„Let Me in Your Life” (1974)

W latach 1976-1980 Steve Gadd występował i nagrywał z grupą jazz-funkową STUFF.
Członkami formacji byli Gordon Edwards (gitara basowa), Richard Tee (klawisze), Eric Gale (gitara), Cornell Dupree (gitara) i Chris Parker (perkusja). Początkowo Parker i Gadd zasiadali za bębnami naprzemiennie.

Stuff miał w swoim repertuarze rytmy taneczne oraz blues i funk. Członkowie zespołu byli jednymi z najbardziej poszukiwanych muzyków sesyjnych tamtej epoki.
Grali z Arethą Franklin, Johnem Lennonem i Paulem Simonem; wspierali Joe Cockera podczas jego światowej trasy, promującej album „Stingray”, występowali w popularnym programie telewizyjnym „Saturday Night Live”.
Zespół był związany z nowojorskim klubem jazzowym Mikell’s, w którym muzycy sesyjni spotykali się na jam sessions z muzykami soulowymi, jazzowymi i funkowymi.

Z formacją Stuff Gadd nagrał albumy – „Stuff” (1976), „More Stuff” (1977), „Live Stuff” (1978), „Stuff It” (1979), „Live in New York” (1980), „Live at Montreux” (2008).
Pierwszy album, „Stuff”, został wydany w 1976 przez Warner Bros., a wyprodukowany był przez Herba Lovelle i słynnego producenta jazzowego, Tommy’ego LiPumę. Album uzyskał status złotej płyty RIAA:
Richard Tee – Hammond organ, piano, electric piano
Cornell Dupree, Eric Gale – acoustic guitar, electric guitar
Gordon Edwards – bass, percussion
Chris Parker, Steve Gadd – drums, percussion
„Foots” from „Stuff” 1976

W 2008 wytwórnia Eagle Records wydała album koncertowy Stuff „Live at Montreux 1976”:
Stuff – „Groovin’ „, Live @ Montreux 1976
Richard Tee – keyboards
Cornell Dupree, Eric Gale – guitar
Gordon Edwards – bass
Steve Gadd – drums

Stuff – „Do It Again”, Live @ Montreux 1976
Richard Tee – keyboards
Cornell Dupree, Eric Gale – guitar
Gordon Edwards – bass
Steve Gadd – drums

Stuff – „Signed Sealed Delivered”, Live @ Montreux 1976
Richard Tee – keyboards
Cornell Dupree, Eric Gale – guitar
Gordon Edwards – bass guitar
Steve Gadd – drums

Jeszcze w 1976, zespół Stuff ze Steve’em Gaddem rozpoczął współpracę z Joe Cockerem.
Wystąpili na dwóch albumach Cockera.
Płyta „Stingray” z 1976 została nagrana przez Cockera jako ostatnia dla wytwórni A&M Records. Grupa Stuff wspierała Cockera podczas jego światowej trasy, promującej album. Na płycie pojawili się m.in. Eric Clapton i Albert Lee:
Joe Cocker – vocals
Richard Tee – keyboards, organ
Eric Clapton, Albert Lee, Cornell Dupree, Eric Gale – guitar
Sam Rivers – soprano sax
Felix Flaco Falcon – congas
Gordon Edwards – bass guitar
Steve Gadd – drums, percussion
Patti Austin, Lani Groves, Phylliss Lindsey, Maxine Willard Waters, Deniece Williams, Brenda White, Bonnie Bramlett, Gwen Guthrie – backing vocals
„Catfish” from „Stingray” 1976

„Moon Dew” from „Stingray” 1976

Druga płyta Gadda z Cockerem, „Luxury You Can Afford”, ukazała się w 1978. Wystąpiła tu rekordowa liczba 40 muzyków, w tym m.in. 8 gitarzystów, 4 basistów, 4 perkusistów, 7 saksofonistów, 5 trębaczy i wielu innych. Steve Gadd pojawi się w pięciu utworach, m.in.:
„Watching the River Flow” from „Luxury You Can Afford” 1978

„Lady Put the Light Out” from „Luxury You Can Afford” 1978

W latach 1994 i 1997-2004 oraz 2009, Steve Gadd nagrywał i koncertował z Erikiem Claptonem:
Eric Clapton – „Layla”, Live at Budokan Hall, Tokyo, Japan 2001
Eric Clapton – vocal, guitar
Nathan East – bass, vocal
David Sancious – guitar, keyboards
Greg Philliganes – keyboards, vocal
Andy Fairweather Low – guitar, vocal
Steve Gadd – drums

W 2009 powrócił do zespołu Claptona, by dać z nim jedenaście koncertów w Royal Albert Hall, oraz wziąć udział w tournee Claptona w maju 2009:
Eric Clapton – „I Shot The Sheriff”, Live in Japan 2009

W 1997 i 1998 Gadd odbył światowe tournee w trio Michela Petruccianiego, ze swoim wieloletnim kolegą, basistą Anthonym Jacksonem.
Efektem współpracy były dwa albumy – „Trio in Tokyo” oraz „Live in Stuttgart”:
Michel Petrucciani Trio – Live in Stuttgart, 1998
Michel Petrucciani – piano
Anthony Jackson – bass
Steve Gadd – drums

Gadd kontynuował także długoletnią współpracę z Paulem Simonem, dołączając do niego podczas wielu koncertów, razem z brazylijskim perkusjonistą, Airto Moreirą:
Paul Simon with Steve Gadd – „50 Ways to Leave Your Lover”, Live in Philadelphia 1975

W 2000 Gadd wystąpił na legendarnym albumie bluesowym „Riding with the King” B.B. Kinga i Erica Claptona:
Oficial Video 2000

W 2009 Gadd ponownie połączył siły ze swoim dawnym zespołem – L’Image, jeszcze z lat 70., w którym grali Mike Mainieri, Warren Bernhardt, David Spinozza i Tony Levin.
Grupa występowała w Iridium Jazz Club w Nowym Jorku, odbyła tournee po Japonii i nagrała album „L’Image 2.0”:
Tony Levin – bass, chapman stick
Steve Gadd, David Spinozza – drums
Warren Bernhardt – keyboards
Mike Mainieri – vibraphone
„Gadd Ddagit!” from „L’Image 2.0”, 2009

W 2011 Gadd współpracował z Kate Bush, przy jej albumie „50 Words for Snow”.
W jednym z wywiadów Kate powiedziała, że od długiego czasu chciała pracować ze Steve’em Gaddem, ale nie miała odwagi, by do niego podejść.
Opisała go jako „najsłodszą osobę na ziemi”, dodając, że „jego interpretacja muzyki jest wyrafinowana”, i że „uwielbia z nim pracować”:
„50 Words for Snow” – Official Video 2011

Gadd wielokrotnie koncertował i nagrywał z Jamesem Taylorem:
James Taylor, Arnold McCuller, Andrea Zonn, Kate Markowitz, Larry Goldings, Steve Gadd, Michael Landau, Jimmy Johnson – Live @ North Sea Jazz 2009

https://www.youtube.com/watch?v=_BYb3u0aZVY

James Taylor & Steve Gadd – „How Sweet It Is” – Live in Milano 2015

Od 2014 Gadd grał w trio soulowo-jazzowym, z duńskimi muzykami Michaelem Blicherem i Danem Hemmerem:
Blicher / Hemmer / Gadd – „I’m Not Really Much of a Dancer”, Live 2014

Od 2007 występuje w składzie formacji Steve Gadd and Friends:
Live at the Blue Note, Tokyo, 2008
Joey DeFrancesco – Hammonda organ
Ronnie Cuber – baritone sax
Paul Bollenback – guitar
Steve Gadd – drums

W 2011 utworzył zespół The Gaddabouts, w składzie którego występują:
Steve Gadd – drums
Pino Palladino – bass guitar, guitar
Andy Fairweather Low, Edie Brickell – guitar, vocals.
Z tym zespołem nagrał kilka płyt.

Pojawił się na 10 płytach Chicka Corei.
Corea i Gadd po raz pierwszy trafili na siebie w 1965, kiedy Chick gościnnie wziął udział w koncercie Chucka Mangione, z którym na bębnach grał wówczas Gadd.
Dziesieć lat później Corea miał już status jednego z najbardziej wpływowych klawiszowców i kompozytorów swojego pokolenia, zaś Gadd stał się jednym z najbardziej rozchwytywanych perkusistów.

„Zawsze najbardziej pociągało mnie tworzenie muzyki na zespół. Tym razem, byłem jeszcze bardziej podekscytowany. Chciałem usłyszeć, co Steve zrobi z moim utworami. Zabrzmiało to tak dobrze, że musieliśmy pójść za ciosem”
– wspomina Corea.

Na albumie „Chinese Butterfly” z 2018, Corea i Gadd po raz pierwszy wspólnie stanęli na czele zespołu.
W jego składzie znalazły się znakomitości – Lionel Loueke, Steve Wilson, Carlitos Del Puerto, Luisito Quintero oraz Philip Bailey.

„Nieczęsto spotyka się artystów, którzy mogą pochwalić się 50-letnią znajomością. Muzyczna więź między wirtuozem fortepianu, Chickiem Coreą, a mistrzem perkusji, Steve’em Gaddem, jest absolutnie wyjątkowa. Pięć dekad po pierwszym spotkaniu, Corea i Gadd stworzyli jeden z najbardziej twórczych albumów w karierze. Funkujące tematy, liryczne, piękne melodie oraz improwizacje, które przywodzą na myśl ducha muzyki hiszpańskiej, na nowo definiują pojęcie jazzu bez granic.
Krążek „Chinese Butterfly” jest spełnieniem marzeń obu artystów, którzy od dawna planowali bardziej intensywną współpracę. Jak wspomina Gadd, „za każdym razem, kiedy wpadaliśmy na siebie z Chickiem, rozmawialiśmy o wspólnym projekcie. Wreszcie, po wielu latach, obaj znaleźliśmy na to czas.
Choć to Corea jest kompozytorem większości utworów, pianista utrzymuje, że za efekt końcowy odpowiada cały zespół, prowadzony przez doskonałą grę perkusyjną Gadda. „To wspólne dzieło. Ja piszę muzykę, Steve nadaje jej rytm, będący kręgosłupem zespołu. W mojej muzyce, rytm jest wszystkim, bez niego nie ma życia” –
podsumowuje Corea (jazzarium.pl).

Chick Corea & Steve Gadd – „Chinese Butterfly” from „Chinese Butterfly”, 2018

Chick Corea & Steve Gadd – „Like I Was Sayin’ ” from „Chinese Butterfly”, 2018

W wywiadzie dla „Jazz Forum” Steve mówi:
„Uwielbiam tworzyć kompozycje, uczestniczyć w różnych przedsięwzięciach. Nieustannie zdobywam nowe doświadczenia. Muzyk uczy się przez całe życie. Udaje mi się także znaleźć czas na to, by zająć się realizacją własnych pomysłów, gdy artyści, z którymi koncertuję, akurat mają przerwę, nie nagrywają płyt, ani nie wyjeżdżają w trasy. Wtedy pracuję nad moją muzyką.
Każda współpraca dała mi coś wartościowego. To, co dzisiaj potrafię, jest połączeniem moich doświadczeń i obserwacji. Kiedy jesteś wprawionym muzykiem, umiesz wyciągać wnioski. Gdy z kimś dłużej przebywasz, poznajesz jego system pracy i dowiadujesz się, jakie zachowania dobrze wpływają na odpowiednie funkcjonowanie zespołu, a które mają działanie destrukcyjne. Uczysz się rozmaitych rzeczy, ale musisz pamiętać o tym, by pozostać sobą i nie chłonąć wszystkiego.
Nigdy nie zapomnę sesji zrealizowanych z Chickiem Coreą, członkami grupy Steely Dan, Paulem Simonem, Erikiem Claptonem. Tych projektów było tak wiele, że trudno wybrać te najbardziej znaczące. Kiedy zajrzysz do mojej dyskografii, znajdziesz w niej sporo wielkich nazwisk, które zapisały się w historii muzyki. Myślę o sobie, jako o niezwykle szczęśliwym człowieku. Od każdego mogłem się czegoś nauczyć. Ci artyści, w większym lub mniejszym stopniu, pomogli mi dojrzeć muzycznie, stać się lepszym instrumentalistą. Każdy z nich na swój sposób jest dla mnie ważny”
(jazzforum.com.pl).

Chick Corea & Steve Gadd – „Like I Was Sayin’ ” from „Chinese Butterfly” 2018

Najnowszy album z udziałem Steve’a Gadda to „American Standard” Jamesa Tylora z 2020:
James Taylor – vocal, acoustic guitar
John Pizzarelli – 7-string guitar, acoustic guitar
Larry Goldings – melodica, Hammond organ
Walt Fowler – trumpet, flugelhorn
Lou Marini – clarinet, sax
Stuart Duncan – violin
Jerry Douglas – dobro
Jimmy Johnson, Viktor Krauss – bass
Luis Conte – percussion
Steve Gadd – drums
Andrea Zonn, Arnold McCuller, Caroline Taylor (tracks: D3), Dorian Holley, Kate Markowitz – vocals
„Teach Me Tonight” from „American Standard”, Official Video 2020

„Moon River” from „American Standard”, 2020

Dyskografia Steve’a Gadda: Steve Gadd – wikipedia

Nie sposób zliczyć wszystkich albumów, na których słychać jego perkusję – jest ich ponad 100. Współpracował m.in. z Paulem McCartneyem, Chickiem Coreą, Erikiem Claptonern, Paulem Simonem, Alem Jarreau, Joe Cockerem, Chetem Bakerem, Alem Di Meolą, Jamesem Taylorem, Eddie’em Gomezem, Kate Bush, Natalie Cole, Paulem Desmondem czy Michałem Urbaniakiem. oraz z grupami Stuff, The Manhattan Transfer, Steps Ahead, Manhattan Jazz Quintet.
Wystąpił m.in. na albumach własnych formacji:
Steve Gadd Band
Gaddabout (1984)
Gadditude (2013)
70 Strong (2015)
Way Back Home. Live from Rochester, NY (2016)
Steve Gadd Band (2018)

Steve Gadd with the Gadd Gang
Gadd About (1984)
The Gadd Gang (1986)
Pigs and Wizards (1987)
Here & Now (1988)
Live at Bottom Line (1988)
Gadd Gang (1991)

Steve Gadd & Friends
Live at Voce – Deluxe Edition (2010)

The Gaddabouts
The Gaddabouts (2011)
Look Out Now! (2012)

Najbardziej znaczące albumy, na których pojawił się Steve Gadd jako sideman, to m.in.:
Herbie Mann
First Light (1974)
Discothèque (1975)
Waterbed (1975)
Surprises (1976)
Gagaku & Beyond (1976)

Chuck Mangione
Friends and Love (1970)
Together (1971)
Alive” (1972)
Land of Make Believe (1973)
Main Squeeze (1976)
Tarantella (1980)
Disguise (1984)
The Boys from Rochester (1989)
The Hat’s Back (1994)

Gap Mangione
Diana in the Autumn Wind (1968)
Sing Along Junk (1972)
She and I (1974)
Gap Mangione! (1976)
Planet Gap (1998)
Stolen Moments (2003)
Family Holidays (2004)

Art Garfunkel
Watermark (1977)
Fate for Breakfast (1979)
Lefty (1988)
Songs from a Parent to a Child (1997)
Some Enchanted Evening (2007)

Paul Simon
Still Crazy After All These Years (1975)
One-Trick Pony (1980)
Hearts and Bones (1983)
Graceland (1986)
The Rhythm of the Saints (1990)
Paul Simon’s Concert in the Park (1991)
You’re the One (2000)
Surprise (2006)

Simon and Garfunkel
The Concert in Central Park (1982)

Chick Corea
The Leprechaun (1976)
My Spanish Heart (1976)
Friends (1978)
The Mad Hatter (1978)
Three Quartets (1981)
Rendezvous in New York (2003)
The Ultimate Adventure (2006)
Super Trio – with Chick Corea, Christian McBride (2006)
Chinese Butterfly (2018)

George Benson
Bad Benson (1974)
Good King Bad (1976)
Livin’ Inside Your Love (1978)
Pacific Fire (1983)
In Your Eyes (1983)
Absolute Benson (2000)

Michel Petrucciani
Both Worlds (1997)
Trio in Tokyo (1999)

Al Di Meola
Land of the Midnight Sun (1976)
Elegant Gypsy (1977)
Casino (1978)
Splendido Hotel (1980)
Electric Rendezvous (1982)
Tour De Force – Live (1982)
Orange and Blue (1994)
Consequence of Chaos (2006)

Bob James
BJ4 (1977)
Heads (1978)
Touchdown (1978)
Lucky Seven (1979)

Eric Clapton
Pilgrim (1998)
Reptile (2001)
Me and Mr. Johnson (2004)
Back Home (2005)
Old Sock (2013)

Eric Clapton and B.B. King
Riding with the King (2000)

Joe Cocker
Stingray (1976)
Luxury You Can Afford (1978)

Paul McCartney
Tug of War (1982)
Pipes of Peace (1983)

Ringo Starr
Ringo the 4th (1977)

Chet Baker
She Was Too Good to Me (1974)
Studio Trieste (1982)

Charles Mingus
Me, Myself an Eye (1979)

Art Farmer
Crawl Space (1977)
Big Blues (1978)
Yama with Joe Henderson (1979)

James Brown
Black Caesar (1973)

Johnny Hammond
Higher Ground (1973)

Milt Jackson
Goodbye (1973)

Gato Barbieri
Ruby, Ruby (1977)

Dr. John
City Lights (1978)

Al Jarreau
This Time (1980)
Breakin’ Away (1981)
Jarreau (1983)
Tomorrow Today (2000)

Grover Washington, Jr.
Winelight (1980)
Come Morning (1980)
Grover Washington, Jr. in Concert (1981)
Inside Moves (1984)
A House Full of Love (1986)

Peter Gabriel
Up (2002)

James Taylor
New Moon Shine (1991)
October Road (2002)
A Christmas Album (2006)
Covers (2008)
Other Covers (2009)
Before This World (2015)
American Standard (2020)

Bette Midler
Bette Midler (1973)
Songs for the New Depression (1976)

Aretha Franklin
With Everything I Feel in Me (1974)
Let Me in Your Life (1974)

Bonnie Raitt
Streetlights (1974)

Roberta Flack
Blue Lights in the Basement (1977)
Roberta Flack (1978)
I’m the One (1982)
Oasis (1988)

Carly Simon
Boys in the Trees (1978)
Spy (1979)
Come Upstairs (1980)
My Romance (1990)
Have You Seen Me Lately (1990)
The Bedroom Tapes (2000)

Natalie Cole
Snowfall on the Sahara (1999)

Kate Bush
Director’s Cut (2011)
50 Words for Snow (2011)

Barbra Streisand
Guilty (1980)

Randy Crawford
Feeling Good (2006)
No Regrets (2008)

Diane Schuur
Talkin’ ’bout You (1988)

Dionne Warwick
Friends in Love (1982)
Heartbreaker (1982)

The Manhattan Transfer
Pastiche (1978)
Mecca for Moderns (1981)

Weather Report
Mr Gone (1978)

Funk Factory
Funk Factory (1975)

10cc
Windows in the Jungle (1983)

L’Image
L’Image 2.0 (2009)

Posłuchajmy:
Three Quartets Band – Steve Gadd, Live 1992
Chick Corea – piano
Bob Berg – baritone sax
Eddie Gómez – bass
Steve Gadd

Steve Gadd Drumclinic – „Pasic”, Live in Phoenix, Arizona 1995

Legends @ Montreux, Live 1997
Joe Sample – piano
David Sanborn – alto sax
Eric Clapton – guitar
Marcus Miller – bass guitar
Steve Gadd – drums

Eric Clapton – „(I’m Your) Hoochie Coochie Man”, Live @ Staples Center, Los Angeles 2001
Eric Clapton – guitar, vocal
Andy Fairweather Low – guitar
Billy Preston – piano
David Sancious – keyboards
Nathan East – bass guitar
Steve Gadd – drums

Steve Gadd Drum Solo with Joe Sample and The Crusaders – „Snowflake”, Live @ Java Jazz Festival 2008

https://www.youtube.com/watch?v=T34iBKztB5k

Steve Gadd Drum Solo – „Westchester Lady”, with Bob James, James Genus and David Sanborn, Live @ Montreux Jazz Festival 2013

Steve Gadd Band – „Way Back Home”, Live 2015
Michael Landau – guitar
Larry Goldings – organ
Walt Fowler – horns
Jimmy Johnson – bass
Steve Gadd – drums

Steve Gadd with the Rodger Fox Big Band – „Basically Blues”, Live @ Wellington Jazz Festival 2018

https://www.youtube.com/watch?v=qETlsHfxmFo

Steve Gadd Band – Live @ Jazz San Javier 2019

https://www.youtube.com/watch?v=EaiBltJslSs


9 kwietnia swoje
75. urodziny świętuje
genialny muzyk
jeden z najbardziej
cenionych
perkusistów sesyjnych

wszech czasów