Al Di Meola


Oprac. Ewa Kałużna, Fot. Daniel Knighton, 2015


Dziś swoje 65. urodziny świętuje amerykański gitarzysta jazzowy, grający jazz, jazz fusion, world music i flamenco, uważany za jednego z największych wirtuozów tego instrumentu,

AL DI MEOLA

(właśc. Al Laurence Di Meola; ur. 22 lipca 1954).
Tak samo dobrze gra na gitarze elektrycznej, jak na akustycznej. Jego pełna sukcesów kariera trwa już ponad 40 lat.
Meola jest niekwestionowaną osobowością światowej sceny gitarowej, uwielbiany przez publiczność, doceniany przez krytykę. Jego wizytówką stało się połączenie jazzu z elementami fusion, bluesa oraz latynoskim brzmieniem flamenco, samby i tanga.

Urodził się w rodzinie włoskich emigrantów. W wieku ośmiu lat zainteresował się gitarą, zainspirowany muzyką Elvisa Presleya i The Ventures.
Na początku lat 70. uczęszczał do prestiżowego Berklee College of Music.

Karierę rozpoczął w 1974, przyłączając się do zespołu Return to Forever Chicka Corei, gdzie zastąpił Billa Connorsa. W formacji grali wówczas także Stanley Clarke i Lenny White. Meola pozostał w zespole do 1976. Grał tak szybko, że czasem był krytykowany za granie zbyt wielu nut naraz.
Return To Forever - Chick Corea, Al Di Meola, Stanley Clarke, Lenny White, Live 1975 Full Performance



Z formacją Return to Forever Meola nagrał trzy albumy, pomagając kwartetowi w osiągnięciu największego komercyjnego sukcesu - "Where Have I Known You Before" (1974)



"No Mystery" (1975)



"Romantic Warrior" (1976)



Kiedy Return to Forever zaczęło po raz pierwszy rozpadać się w 1976, Meola rozpoczął nagrywanie albumów solowych, na których wykazał się mistrzostwem w muzyce jazzowej, flamenco i muzyce śródziemnomorskiej.

Jeszcze w 1976 nagrał album "Land of the Midnight Sun"



a w 1977 - "Elegant Gypsy"



Płyta "Land of the Midnight Sun", na której gościnnie zagrał Jaco Pastorius, spowodowała, że Di Meola został zauważony ze względu na szybkość gry i techniczne umiejętności, zaś na albumie "Elegant Gypsy" wyraźnie już słychać wpływ śródziemnomorskiej kultury i gatunków akustycznych, takich, jak flamenco.

Kontynuował odkrywanie muzyki latynoskiej, granej w ramach jazz fusion, na płytach "Casino"



i "Splendido Hotel"



Jako muzyk wszechstronny, od początku lat 80. był członkiem tria gitarowego McLauglin - Di Meola - De Lucía



W 1980 nagrali oni akustyczny koncertowy album "Friday Night in San Francisco"



Płyta okazała się wielkim sukcesem i rozsławiła Ala, jako gitarzystę nie tylko elektrycznego, ale także akustycznego. Album stał się jednym z najpopularniejszych płyt koncertowych na gitarę akustyczną, sprzedając się w ponad dwóch mln egz. na całym świecie.

Ten, oraz dwa kolejne albumy tria - to kamienie milowe światowej muzyki, wytyczające nowe stylistyczne kanony - "Passion, Grace and Fire" (1983)



"The Guitar Trio" (1996)



Jednoczesnie Al nagrywał argentyńskie tanga Astora Piazzoli - album "Di Meola Plays Piazzolla" (1996)



"Szukam stylistyki, z którą mógłbym przetrwać wiele sezonów. Nie mam na myśli jakiejś muzycznej mody, ale głębsze źródła inspiracji. Wydaje mi się, że dość konsekwentnie wtapiam się w stylistykę kompozycji Astora Piazzolli.
To jest sukces muzyki; nie nagrania ani mojego pomysłu. Zawsze fascynował mnie folklor, ten przemycany w nagraniach jazz-rocka i ten latynoski, grany wspólnie z Johnem McLaughlinem, Paco de Lucíą, Airto Moreirą.
Teraz poszedłem dalej - jazz stał się pretekstem do prezentowania muzyki etnicznej. Stąd zachwyt dla kompozycji Astora Piazzolli, latynoskiego rytmu, mistyki tanga
" - mówił Meola w jednym z wywiadów.

Na drugim biegunie działalności Ala Di Meoli znaleźć można rewolucyjne nagrania z orkiestrami symfonicznymi - Al Di Meola & Amadeus Chamber Orchestra - "The Grande Passion" - Live in Warsaw, 2000



W latach 90. Meola nagrał albumy, bliższe world music i nowoczesnym stylom latynoskim niż jazzowi.
W 2006 ponownie odkrył swoją miłość do gitary elektrycznej, a DVD z jego koncertu podczas Leverkusen Jazz Festival 2006 nosi tytuł "Return to Electric Guitar" ("Powrót do gitary elektrycznej")

https://www.youtube.com/watch?v=MZdgIWHkLb4

Blisko 50 lat po tym, jak pierwsza fala beatlemanii dotarła do USA, genialny gitarzysta złożył prywatny hołd grupie, która zmieniła jego życie. W 2013 w legendarnym studio Abbey Road nagrał płytę "All Your Life (A Tribute to the Beatles)" oraz wyruszył w światową trasę koncertową z nowym projektem "Al Di Meola plays Beatles and More". Płyta oraz koncerty - to popis gitarowego geniuszu: 14 utworów The Beatles w specjalnych aranżacjach na jedną, dwie lub trzy gitary, w zupełnie nowej, zaskakującej odsłonie



"Beatles and More" - "Day in Life" / "Elenor Rigby" Live in Warsaw 2013



"Beatles and More" Live in Budapest 2013



Najnowsze albumy Ala to "Elysium" 2015



"Morocco Fantasia" 2017



"Elegant Gypsy & More Live" 2018



oraz "Opus" 2018



"Na "Opus" chciałem pogłębić moje umiejętności kompozytorskie. Ta ewolucja sprawiła, że moją osobowość można określić bardziej jako kompozytor/gitarzysta niż gitarzysta/kompozytor.
W tym samym czasie nagranie wyznacza początek nowej ery w moim życiu. Pierwszy raz byłem szczęśliwy, pisząc muzykę. Jestem w pięknym związku z moją żoną, urodziła się nam cudowna dziewczynka, i to właśnie rodzina inspiruje mnie każdego dnia. Wierzę, że pokazuję to w swojej muzyce
" - mówi Al.

Gitarzysta zawsze czerpał inspiracje z folkloru latynoskiego. Początkowo zauroczony jazzową "fiestą" Chicka Corei, później brawurowym trio de Lucía - McLaughlin - Di Meola, wreszcie jazzowymi sambami Airto Moreiry.
"Opus" to album studyjny, ciekawie przygotowany pod względem koncepcyjnym, i zwierający wyłącznie kompozycje Ala Di Meoli - wszystkie w charakterystycznym stylu i brzmieniu "jazzu Meoli". Do tego ciekawie dobrany, nowy zespół w skladzie:
Al Di Meola - acoustic and electric guitars, electric bass, drums, percussion, additional orchestration
Richie Morales - drums
Kemuel Roig - piano, keyboards
Dario Eskenazi - orchestration

Al Di Meola – Opus – Ear Music


W trakcie swojej kariery Meola współpracował nie tylko z Paco de Lucíą, Johnem McLaughlinem czy Stanleyem Clarkiem, ale także z Jean-Luc Pontym, Janem Hammerem, oraz z takimi sławami, jak: Phil Collins, Carlos Santana, Steve Winwood, Wayne Shorter, Tony Williams, Herbie Hancock, Gonzalo Rubalcaba, Milton Naciemento, Egberto Gismonti, Stevie Wonder, Les Paul, Jimmy Page, Steve Vai, Frank Zappa.

Miarą uwielbienia i popularności gitarzysty w Polsce są jego częste wizyty w naszym kraju. Pojawia się na prestiżowych festiwalach, w niewielkich klubach, a nawet na korporacyjnych imprezach. 1 maja 2016 Al Di Meola był gwiazdą Thanks Jimi Festival - Gitarowy Rekord Guinnessa we Wrocławiu



W maju 2017 wystąpił w Toruniu i w Katowicach



4 listopada 2018 Meola przyjechał do Wrocławia na zaproszenie Ethno Jazz Festival, by promować swoją najnowszą płytę. Premierowy materiał z płyty "Opus" zaprezentował w sali koncertowej Impartu. 3 grudnia 2018 wystąpił w łódzkim klubie Wytwórnia.

Dyskografia Ala Di Meoli:

https://en.wikipedia.org/wiki/Al_Di_Meola_discography

Posłuchajmy:
Al Di Meola Project - "Orange and Blue Tour", Full Performance Live in Denver, 1994



Al Di Meola, Jean Luc Ponty, Stanley Clarke - "Indigo" Live at Montreux 1994

Paco De Lucia, Al Di Meola, John McLaughlin - "Mediterranian Sun Dance" Live



"One Night Last June" Live @ Leverkusen Jazztage, Germany 2006



"Libertango" Live in Scala, Ludwigsburg 2010



Al Di Meola & World Sinfonia feat. Gonzalo Rubalcaba, Leverkusener Jazztage, Live 2011

https://www.youtube.com/watch?v=C1XyeX99mRk

"Midnight Tango", Agoura Hills, US, Live 2015



"Flight Over Rio" / "Elegant Gypsy" Toronto Jazz Festival, Live 2015



Al Di Meola and Steve Vai, Live 2017



"Broken Heart" from the Album "Opus", Official 2018



"Mediterranean Sundance" / "Río Grande" - Live at Berklee Valencia Campus 2018



HAPPY 65th BIRTHDAY to AL Di MEOLA !!!