Amy Winehouse


Oprac. Ewa Kałużna, Fot. Fot. rockarchive.com


23 lipca 2019 przypada 8. rocznica śmierci angielskiej piosenkarki soulowej, jazzowej i R&B, kompozytorki i autorki tekstów, która odeszła przedwcześnie w wieku 27 lat, dołączając do, owianego legendą, panteonu gwiazd z przeklętego Klubu 27,

AMY WINEHOUSE

(ur. 14 września 1983, zm. 23 lipca 2011).
Znawcy muzyki jazzowej podkreślają, że głos Amy Winehouse można porównać do głosu Sarah Vaughan czy Niny Simone.

Amy Jade Winehouse wywodziła się z rodziny żydowskiej o tradycjach jazzowych. Przodkowie wokalistki pochodzili z Białorusi, Polski i Rosji, a jej nazwisko oryginalne brzmiało Weinhaus.
Amy wielokrotnie podkreślała w wywiadach, że muzyka jest najważniejszą rzeczą w jej życiu. Nic dziwnego, ponieważ wychowała się w rodzinie, w której matka była fanką folku, a ojciec zasłuchiwał się w jazzie.
To właśnie rodzicom zawdzięczała fascynacje takimi wykonawcami, jak Carole King, Jamesa Brown, Ella Fitzgerald, Sarah Vaughan czy Dinah Washington. Z drugiej strony, Amy była fanką Salt'n'Pepa i Beastie Boys.
W wieku 10 lat Amy założyła krótko działającą hip-hopową grupę o nazwie Sweet'n'Sour. Od 13-go roku życia umiała grać na gitarze. Zaczęła komponować i śpiewać swoje pierwsze utwory.
Z nauką nie szło jej najlepiej - całą uwagę poświęcała tworzeniu. Wyrzucono ją ze szkoły za złe zachowanie i kolczyk w nosie.

Śpiewała profesjonalnie od swoich szesnastych urodzin, kiedy to jej przyjaciel Tyler James, wokalista soulowy, wysłał nagranie demo Amy do wytwórni A&R Records. Po rozmowach z różnymi wytwórniami, Winehouse dołączyła do Universal Music, z którą była związana do końca życia.

Debiutancki album Amy Winehouse, "Frank", został wydany w 2003. Większość utworów na płycie inspirowana jest muzyką jazzową. Piosenki zostały napisane przez Amy, jedynie dwa covery nie posiadają wkładu własnego artystki


Za pochodzący z tej płyty utwór "Stronger than Me" Amy wygrała nagrodę najlepszego twórcy tekstów muzycznych Ivor Novello Awards, a płyta została nominowana do nagrody Mercury Music Prize 2004


Drugi studyjny album Winehouse - "Back to Black" - ukazał się w 2006 i od razu podbił szczyt brytyjskiej i światowej listy sprzedaży


Głównym singlem, promującym album, był utwór "Rehab"


W 2007 album "Back to Black" został nominowany do nagrody BRIT Awards w kategorii Najlepszy Album. Mimo, iż nie on zdobył tego tytułu, sama wokalistka zdobyła tę nagrodę w innej kategorii - Najlepsza Solowa Artystka.
W 2008 Amy Winehouse otrzymała pięć nagród Grammy: "Back to Black" został wyróżniony jako Najlepszy Album Popowy, "Rehab" - jako Nagranie Roku i Piosenka Roku, a sama piosenkarka - jako Najlepsza Wokalistka Roku ("Rehab") i jako Odkrycie Roku.

Niechlubną rolę odegrał w życiu Amy jej chłopak, Blake Fielder-Civil, którego piosenkarka poślubiła w 2007.
Blake gustował w kobietach, kapeluszach i twardych narkotykach. Wzięli ślub podczas potajemnej ceremonii w Miami.
To krótkie, toksyczne małżeństwo pełne było ekscesów, rozstań i powrotów, przemocy, alkoholu i substancji odurzających. A wszystko to śledzili paparazzi, którzy nie opuszczali ich na krok i ciągle koczowali pod ich londyńskim mieszkaniem.
Para, za sprawą licznych ekscesów, ciągle okupowała pierwsze strony tabloidów, a im bardziej Amy staczała się na dno, tym jej piosenki święciły wielkie triumfy.
Małżeństwo zakończyło się rozwodem w 2009 i wystawieniem Amy na crack i heroinę.
Właśnie o próbach wyjścia z nałogu opowiada utwór "Rehab" ("Odwyk")


W ostatnich latach życia piosenkarka brała udział w programie odwykowym, który, jak sama twierdziła, przyniósł dobroczynne rezultaty. Wciąż jednak nie mogła dać sobie rady z alkoholem.

Po serii odwołanych lub wygwizdywanych koncertów wróciła na trasę. Europejską trasę koncertową inaugurował występ 18 czerwca 2011 w Belgradzie.
Odurzona alkoholem, Amy pojawiła się na scenie ze znacznym opóźnieniem, miała problemy z koncentracją, poruszaniem się i śpiewaniem.
Prawdopodobnie została ona wówczas, mimo widocznego upojenia, zmuszona do występu, choć nie pamiętała, w jakim mieście się znajduje, imion członków zespołu ani tekstów piosenek.
Ale nawet w takim stanie była świadoma dziejącej się katastrofy i wielokrotnie usiłowała zejść ze sceny. Jednak była powstrzymywana przez członków zespołu i ochronę


30 lipca 2011 Amy miała zagrać po raz pierwszy w Polsce, jako gwiazda Artpop Festival w Bydgoszczy. Jednak 21 czerwca ogłoszono, że zostały odwołane wszystkie pokazy jej europejskiej trasy koncertowej.

20 lipca 2011 pojawiła się jeszcze na koncercie swojej chrześnicy, Dionne Bromfield, w Londynie. Było to ostatnie publiczne wystąpienie w życiu Amy.


23 lipca 2011 ok. godz. 16 Amy Winehouse została znaleziona martwa w swoim mieszkaniu w londyńskiej dzielnicy Camden.
Policja potwierdziła informację o jej zgonie, jednak jego przyczyna nie była od razu znana.
26 października 2011 ujawniono wyniki rutynowego dochodzenia w sprawie ustalenia przyczyny śmierci Amy Winehouse. Postępowanie wykazało, że zgon piosenkarki nastąpił w wyniku dobrowolnego wypicia dużej ilości alkoholu, po czym doszło do wstrząsu wywołanego zatruciem alkoholowym po okresie abstynencji. Jak ogłoszono, Amy miała ponad 4 promile alkoholu we krwi.

Winehouse była uzależniona od alkoholu i narkotyków od kilku lat. Ponadto oświadczyła publicznie, że ma problemy z depresją i cierpi na bulimię.
W 2008 jej ojciec przyznał także, że wokalistka cierpiała na rozedmę płuc.
R.I.P. [*]

2 grudnia 2011 ukazał się album kompilacyjny Amy Winehouse, wydany już po jej śmierci - "Lioness: Hidden Treasures"


Album zawiera niewydane utwory i dema, jak również utwór "Body and Soul", nagrany w duecie z Tonym Bennettem tuż przed śmiercią wokalistki


Przypomnijmy: "Back to Black"


"Valerie"


"You Know I'm No Good"


"I Love You More than You'll Ever Know"


Amy Winehouse grała i żyła, jak gwiazda z lat 60. - i w dobrym, i w złym znaczeniu. Nieprzeciętna wokalistka i współczesna biała królowa soul jest już członkinią - równie ekskluzywnego, co przeklętego - Klubu 27 (Forever 27 Club), zrzeszającego muzyków, którzy odeszli w tak wczesnym wieku.

Sukces, jaki odniosła Amy, daleka od klasycznych ideałów urody, z ostrym makijażem i skórą pokrytą tatuażami, zostawił w tyle plastikowe lale, które przemysł płytowy produkuje w ilościach hurtowych. Przyczynił się też do późniejszych triumfów piosenkarek nie tyle ładnych, co utalentowanych

https://pl.wikipedia.org/wiki/Klub_27