Był grany dla dowódców i personelu obozu jako muzyka rozrywkowa. Dla więźniów przeważnie jako sygnał wymarszu do pracy i ostatniej drogi do komory gazowej.
Był muzykiem bardzo
aktywnym, organizował
coraz to nowe zespoły.
Miał większe możliwości,
ponieważ był obywatelem amerykańskim.
Nie obowiązywały go wszystkie rygory wojenne.
Brał udział w kampanii wrześniowej,
koncertował na terenie Związku Radzieckiego.
Z Armią Andersa przeszedł
cały szlak bojowy.
Odznaczony wieloma medalami.
Wysiedlony do getta, gdzie koncertował w restauracjach.
Wywieziony do Treblinki,
gdzie prowadził obozową orkiestrę.
Stracony przez roztrzelanie w 1943 roku.