lut 23 2026

Ewa Bem

Wykorzystano tekst Magdaleny Majkowskiej z culture.pl Fot. Andrzej Rumianowski, Jan Bogacz, Marek Karewicz, discogs.com, YouTube, Ireneusz Sobieszczuk, viva.pl, Cezary Piwowarski. Redakcja techniczna: Radosław Czapski

Bemibek – „Samba spoko” 1971

Ewa Bem Warszawa, Klub Hybrydy, 19. maja 2008.
Fot. Andrzej Rumianowski

Ewa Bem2006
Fot. Jan Bogacz

1971 Bemibek: Tadeusz Gogosz, Aleksander Bem, Ewa Bem, Andrzej Ibek
Fot. Marek Karewicz

1972 Bemibek z Markiem Blizińskim
Fot. Marek Karewicz

Ewa Bem 1979
Fot. discogs.com

Ewa Bem 1981
Fot. YouTube

23 lutego 2026r. swoje 75 urodziny świętuje

Ewa Bem

(ur. 23 lutego 1951)

„Wokalistka jazzowa, wykonująca także muzykę bluesową i pop, oraz autorka tekstów piosenek. Znana jako pierwsza dama polskiego jazzu.

Karierę muzyczną rozpoczęła w Warszawie, gdzie się wychowała i ukończyła prestiżowe Liceum im. Stefana Batorego. Od 1969 roku śpiewała w młodzieżowej Grupie Bluesowej „Stodoła”, gdzie rozwinęła swoje umiejętności wokalne. Świetnie radziła sobie też z muzyką swingową – już w 1970 r., została doceniona przez czołową postać polskiego jazzu – Zbigniewa Seiferta, w którego kwartecie zaczęła śpiewać solowo.

Niedługo później rozpoczęła karierę solową w nowym zespole powstałym w klubie Hybrydy – Bemibek. Nazwa grupy pochodziła od nazwisk założycieli: Aleksandra Bema – brata Ewy, oraz Andrzeja Ibeka. Muzycy pisali własne utwory, ale w skład ich repertuaru wchodziły również kompozycje kultowych polskich artystów, takich jak Krzysztofa Komedy, czy Zbigniewa Namysłowskiego. Zespół zadebiutował i otrzymał I Nagrodę na Studenckim Festiwalu Jazzowym Jazz nad Odrą we Wrocławiu, później koncertował na festiwalach jazzowych w Lublinie, Opolu i Warszawie (w 1971 r. zespół wystąpił na Międzynarodowym Festiwalu Jazzowym Jazz Jamboree’71). Bemibek koncertował w kraju i poza Polską, między innymi w NRD, ZSRR, Bułgarii, Jugosławii i Czechosłowacji. Do najsłynniejszych utworów zespołu należą: „Nie bójmy się wiosny”, „Kolorowe lato”, czy „Podaruj mi trochę słońca”.

W 1973 r. po odejściu Andrzeja Ibeka, zespół zmienił nazwę na Bemibem. W 1991 r. Bemibek został reaktywowany, koncertował przez trzy lata, aż w 1993 r. zupełnie zakończył działalność artystyczną.

Główna nagroda dla Ewy Bem, za występ podczas Lubelskich Spotkaniach Wokalistów Jazzowych w 1972 r., otworzyła jej drzwi na współpracę ze znanymi muzykami jazzowymi, między innymi z Janem „Ptaszynem” Wróblewskim, Janem Jarczykiem, Januszem Muniakiem, Zbigniewem Namysłowskim, Wojciechem Karolakiem i Henrykiem Majewskim.

Druga połowa lat 70. i lata 80. to ważny i owocny okres w karierze piosenkarki. Ewa Bem odnosiła sukcesy w kraju i poza granicami, miedzy innymi na festiwalach na Kubie, w Kenii i w Indiach, a jej solowe nagrania znajdowały się na szczytach plebiscytów radiowych. W 1981 r. nagrała album „Be a Man”, który został wydany w ramach prestiżowej serii Polish Jazz. Ankiety przeprowadzone przez Europejską Federację Jazzową z lat 1983–1985 przyniosły jej tytuł najlepszej polskiej wokalistki jazzowej i czwartej najlepszej w Europie. Od 1987 na stałe współpracowała z pianistą jazzowym Andrzejem Jagodzińskim.

W 2001 r. ukazał się album Ewy Bem zatytułowany „Mówię tak, myślę nie”. Album, który nieco odbiegał od jej wcześniejszej – jazzowej stylistyki. Artystka bowiem zwróciła się w kierunku muzyki popowej. Po sukcesie płyty, w 2004 r. nagrała album „ewa.ewa” zawierająca covery utworów Marka Grechuty oraz nowe wersje jej najpopularniejszych piosenek.

(…)”

Magdalena Majkowska

17 stycznia 2025 r. w wieku 69 lat zmarł producent telewizyjny, mąż Ewy Bem Ryszard Sibilski, znany z seriali „Serce nie sługa”, „Jak poślubić milionera?”.

10 maja 2026, w niedzielę o 18:00