18. Fonografia


POPRZEDNI WSZYSTKIE ODCINKI NASTĘPNY

Oprac. Andrzej Rumianowski fot. arch. Muzeum Jazzu



 

E-wystawa „DEKADY JAZZU, lata 20-te, 30-te”
opracowana na podstawie książki
Krzysztofa Karpińskiego pod tytułem:
„Był jazz, krzyk jazzbandu w międzywojennej Polsce”.

Wystawa przedstawia najciekawsze fakty z historii jazzu w międzywojennej Polsce, ilustrując je archiwalnymi fotografiami artystów, zespołów, miejscdokumentów z nią związanych.

Wystawa składa się z 32 odcinków.


Reklama wytwórni płytowej Syrena Record

Przedwojenna polska fonografia, chociaż istniało kilka wytwórni płyt gramofonowych, nie należała do najlepiej rozwiniętych. Dużo płyt importowano.

Największą, najważniejszą i najdłużej działającą wytwórnią była Syrena Record założona w 1908 r. przez Juliusza Feigenbauma. Była wyposażona w najlepsze i największe w kraju studio, znajdujące się w centrum Warszawy, początkowo przy ulicy Chmielnej, a potem przy Wiśniowej.


Reklama firmy Bronisława Rudzkiego

Inne, mniej znaczące, działające w Warszawie wytwórnie płyt gramofonowych to:

Cristal Elektro,
– Lonora Elektro
– Harmonia Record.


Reklama wytwórni Pathe Marconi

Ważne ogniwo w budowie podstaw polskiej fonografii stanowiła francuska firma Pathe Marconi. Jej przedstawicielem na Polskę był Adam Klimkiewicz. W latach dwudziestych nagrywała dla niej orkiestra Ignacego Melodysta, w której grał Fred Melodyst.

His Master’s Voice”, czyli: „Głos Jego Pana” to nieoficjalna nazwa dużej brytyjskiej wytwórni płytowej utworzonej przez The Gramophone Co. Ltd w 1901 roku.

Fraza została po raz pierwszy wymyślona pod koniec lat 90. XIX wieku jako tytuł obrazu przedstawiającego psa rasy terier o imieniu Nipper słuchającego nakręcanego patefonu (cylindrycznego).
Był to słynny znak towarowy i logo wytwórni RCA Victor.


POPRZEDNI WSZYSTKIE ODCINKI NASTĘPNY