Jimi Hendrix

Oprac. Ewa Kałużna. Fot. Monika Dannemann, Mal. Leonid Afremov


Jimi Hendrix, 16 września 1967

Jimi Hendrix, podczas ostatniego koncertu w Anglii, 31 sierpnia 1970. Festiwal Isle of Wight

Jimi Hendrix dzień przed śmiercią, 17 września 1970. Zdjęcie, wykonane przez Monikę Dannemann, przed jej apartamentem w Samarkand Hotel w Londynie

Portret Jimiego Hendriksa, wykonany pośmiertnie przez Leonida Afremova

JIMI HENDRIX – WSPOMNIENIE w 50. rocznicę śmierci

JAMES MARSHALL „JIMI” HENDRIX (ur. 27 listopada 1942, zm. 18 września 1970)

OSTATNIE WYSTĘPY

Kiedy w 1970 rozpoczęła się europejska część trasy Cry of Love, Hendrix tęsknił za swoim nowym studiem Electric Lady Studios, urządzonym w dawnym Generation Club w Greenwich Village, i nie był chętny do wypełnienia zobowiązań koncertowych.
Setlisty podczas trasy obejmowały liczne utwory zespołu Experience, a także wybór nowszych materiałów.
Na koncercie podczas Atlanta International Pop Festival, 4 lipca 1970, Hendrix zagrał dla największej amerykańskiej publiczności w jego karierze.
17 lipca 1970 wystąpili podczas New York Pop Festival. Niestety, Jimi ponownie zażył wówczas zbyt wiele narkotyków przed występem, i zestaw został uznany za katastrofę.
Amerykańska część trasy, która obejmowała 32 występy, zakończyła się w Honolulu na Hawajach, 1 sierpnia 1970. Był to ostatni koncert Hendriksa w USA.
Studio Electric Lady Studios zostało oficjalnie otwarte 25 sierpnia 1970. Zaraz potem, Hendrix wyjechał do Angli. Nigdy już nie wrócił do Stanów.
Hendrix wsiadł do samolotu Air India do Londynu, razem z Billym Coksem.


31 sierpnia 1970 Jimi wystąpił na Isle of Wight Festival w Anglii (Jimi Hendrix – guitar, vocal; Billy Cox – bass guitar, Mitch Mitchell – drums)
Był to jego ostatni występ w Anglii.
Podczas występu w roli głównej gwiazdy Isle of Wight Festival, dołączył do nich Mitch Mitchell. Wykonali m.in. „Midnight Lightning”, „Foxy Lady”, „Lover Man”, „Freedom”, „All Along the Watchtower”, „In from the Storm”:
„Wild Blue Angel”, Live @ Isle of Wight 1970

„Blue Wild Angel: Jimi Hendrix Live at the Isle of Wight” DVD Trailer 2002

Jimi Hendrix – Live @ Isle of Wight 1970, Full Concert https://www.dailymotion.com/video/x75ymcv
Jimi Hendrix – Last Interview Performance Isle of Wight Festival, 31 August 1970

Pośmiertnie wydany album koncertowy Hendriksa „Isle of Wight”, zawiera 6 utworów, zarejestrowanych 31 sierpnia 1970. Wytwórnia nie wykorzystała na okładce zdjęcia z koncertu na Isle of Wight. Zdjęcie na okładce pochodzi z koncertu 4 września 1970 w Deutschlandhalle w Berlinie.
W 2002 ukazał się pełny zapis występu Hendriksa na Isle of Wight, na DVD „Blue Wild Angel: Live at the Isle of Wight”, zawierającej łącznie 18 kompozycji.
Dwa dni później, 2 września 1970, Hendrix przerwał po trzech utworach występ w Aarhus w Danii, mówiąc: „Od dawna już nie żyję”.
4 września 1970, wystąpił w Deutschlandhalle w Berlinie.
6 września 1970 dał swój ostatni koncert, występując podczas festiwalu Isle of Fehmarn Festival w Niemczech. W odpowiedzi na odwołanie przez niego, z powodu ulewnego deszczu i ryzyka porażenia prądem, koncertu, zaplanowanego na koniec poprzedniego wieczoru, tego dnia Hendrix spotkał się z buczeniem i drwinami ze strony fanów:
Jimi Hendrix Last Performance – Love and Peace Festival, Isle of Fehmarn, Germany 1970, Audio

Zaraz po Isle of Fehmarn Festival, Hendrix, Mitchell i Cox udali się do Londynu.
Trzy dni później, Cox, który cierpiał na ciężką paranoję po zażyciu LSD, opuścił trasę i wyjechał do swoich rodziców w Pensylwanii.
16 września 1970 Hendrix wystąpił publicznie po raz ostatni, podczas nieformalnego jamu, w Ronnie Scott’s Jazz Club w Soho w Londynie, z Erikiem Burdonem i jego najnowszym zespołem War. Jego gra była nietypowo stonowana, grał cicho na gitarze akompaniującej, powstrzymywał się od ekspresji, której ludzie od niego oczekiwali.
ŚMIERĆ
17 września 1970 Jimi spędził cały dzień w Londynie z Moniką Dannemann, jedynym świadkiem ostatnich godzin jego życia.
Jimi Hendrix zmarł 18 września 1970, w wieku 27 lat, z powodu asfiksji pod wpływem barbituranów.
R.I.P. [*] Szczegóły ostatniego dnia oraz śmierci Jimiego Hendriksa są mocno kwestionowane. Faktem jednak jest, że w przeddzień śmierci spędził on wiele godzin w Londynie z Moniką Dannemann.
Dannemann opowiedziała, że 17 września 1970, około godziny 23, przygotowała dla nich posiłek w jej apartamencie w Hotelu Samarkand przy 22 Lansdowne Crescent, Notting Hill w Londynie. Opróżnili wówczas wspólnie jedną butelkę wina. Później, ok. godz 1:45, zawiozła Hendriksa do rezydencji znajomego, gdzie pozostał przez godzinę. Przed trzecią nad ranem zabrała go z powrotem do hotelu Samarkand. Hendrix napisał tam poemat „The Story of Life”, potem pili czerwone wino.
Dannemann powiedziała, że rozmawiali aż do 7 rano, kiedy to poszli spać.
Obudziła się ok. 11, i odkryła, że chociaż Hendrix oddycha, jest nieprzytomny i nie odpowiada na jej wołania. Wymiotował i dusił się. Próbowała go cucić, ale nie dała rady. Zadzwoniła po ambulans o godz. 11:18. Karetka pojawiła się na miejscu o 11:27. Sanitariusze przewieźli Hendriksa do szpitala St Mary Abbot’s Hospital.
Muzyk jeszcze żył, gdy dotarł do szpitala. Nie wiadomo, co wydarzyło się w ciągu następnych 20-40 minut.
O godz. 12:45 doktor John Bannister stwierdził zgon.
Aby ustalić przyczynę śmierci, koroner Gavin Thurston zlecił badanie pośmiertne ciała Hendriksa, które zostało wykonane 21 września przez profesora Roberta Donalda Teare’a, patologa sądowego. Thurston zakończył śledztwo 28 września i ogłosił, że Hendrix „zassał swoje własne wymiociny i zmarł z powodu uduszenia, będąc równocześnie pod wpływem barbituranów”.
Dannemann ujawniła później, że Hendrix zażył feralnej nocy dziewięć tabletek nasennych Vesperax, tj. 18 razy więcej od zalecanej dawki.
Sekcja zwłok wykazała, że Hendrix nigdy nie był uzależniony pd heroiny. W jego organizmie znaleziono jednak ślady Durophetu, amfetaminy, Seconalu i Allobarbitalu, które są głównymi składnikami narkotyku zwanego Black Bomber, a także składniki Vesperaksu – Brallobarbitone i Quinalbarbitone.
Po tym, jak ciało Hendriksa zostało zabalsamowane przez Desmonda Henleya, 29 września 1970 samolot przewiózł zwłoki do Seattle.
1 października, po mszy w kościele Dunlap Baptist Church w Rainier Valley w Seattle, Hendrix został pochowany na cmentarzu Greenwood Cemetery w Renton, w stanie Waszyngton, w grobie jego matki.
Rodzina i przyjaciele Hendriksa przybyli na pogrzeb w dwudziestu czterech limuzynach. Ponad dwieście osób uczestniczyło w pogrzebie, w tym kilku znanych muzyków, m.in. członkowie oryginalnego The Jimi Hendrix Experince – Mitch Mitchell i Noel Redding, a także Miles Davis, John Hammond i Johnny Winter.
To była zupełnie niepotrzebna śmierć, spowodowana zwykłym wypadkiem.
Jimi Hendrix dołączył w ten sposób do niesławnego, Przeklętego Klubu 27.
Ostatnie zdjęcia Jimiego Hendriksa, wykonane 17 września 1970, dzień przed śmiercią muzyka, przez Monikę Dannemann przed jej apartamentem w Samarkand Hotel w Londynie http://www.feelnumb.com/2010/12/17/last-photo-of-jimi-hendrix/
Przypomnijmy:
„Hey, Joe” – Live @ Monterey Pop Festival 1967

Palenie gitary w Monterey 1967

„Hey, Joe” – Live in London 1967

„Foxey Lady” – Live @ Miami Pop Festival 1968

Live in Sztokholm 1969, Full Performane

„Voodoo Child” (Slight Return) – Live in Stockholm 1969

„Purple Haze” – Live @ Atlanta Pop Festival

„Bleeding Heart” – Official Video