John Scofield

Oprac. Ewa Kałużna, fot. Album "Combo 66" 2018


26 grudnia 2018 swoje 67. urodziny świętuje muzyk, należący dzisiaj do najważniejszych gitarzystów jazzu. Będąc jednym z najbardziej oryginalnych. kreatywnych i utalentowanych współczesnych instrumentalistów, lansuje własną, charakterystyczną stylistykę i wirtuozerię...

JOHN SCOFIELD

(ur. 26 grudnia 1951), często określany jako "Sco". Obok Pata Metheny i Billa Frisella jest najbardziej wpływową postacią współczesnej gitary jazzowej.
Na szerokie wody wypłynął pod skrzydłami Milesa Davisa, współtworząc jego trzy płyty z lat 80.
Wypowiada się w rozmaitych gatunkach muzyki, jak: bebop, blues, jazz-funk, jazz fusion, jazz-soul, organ jazz i groove.
Cechuje go łatwość komunikacji i niesłychany entuzjazm. Jest niebywale pracowity - spędza w trasie około 200 dni w roku.

W swojej karierze współpracował i nagrywał z takimi muzykami, jak: Miles Davis, Dave Liebman, Joe Henderson, Charles Mingus, Joey DeFrancesco, Herbie Hancock, Eddie Palmieri, Pat Metheny, Bill Frisell, Joe Lovano, Pat Martino, Mavis Staples, Phil Lesh, Billy Cobham, Medeski Martin & Wood, George Duke, Jaco Pastorius, John Mayer, Robert Glasper czy Gov't Mule.
Jego dyskografia jako lidera jest ogromna, podobnie jak nagrania w roli sidemana..

Zainteresowanie muzyką John odkrył po przeprowadzce wraz z rodziną do małej osady Wilton w stanie Connecticut.
Wykształcony w Berklee College of Music, w 1974 ostatecznie opuścił szkołę, by nagrywać z Chetem Bakerem i Gerrym Mulliganem
https://www.youtube.com/watch?v=C2dCJc60IaI

Wkrótce dołączył do zespołu Billy Cobham & George Duke Band i spędził dwa lata, grając, nagrywając i koncertując razem z nimi - Billy Cobham & George Duke Band (George Duke, Billy Cobham, Alphonso Johnson, John Scofield) - Live At Montreux Jazz Festival 1976
https://www.youtube.com/watch?v=nrJ_OIlcKe8

Bill Cobham & George Duke Band - "Red Baron", Montreux 1976
Billy Cobham - drums
George Duke - keyboards, vocals
John Scofield - guitar
Alphonso Johnson - bass
Chapman Stick - vocals https://www.youtube.com/watch?v=bN9Vaml0dZE

W tym czasie nagrywał także z Charlesem Mingusem - Charles Mingus - "Nobody Knows" from "Three or Four Shades of Blues", 1974
Charles Mingus - bass, vocals
Jack Walrath - trumpet
Ricky Ford - tenor saxophone
Sonny Fortune - alto saxophone
Bob Neloms - piano
Philip Catherine - guitar
John Scofield - guitar
Ron Carter - bass
Dannie Richmond - drums https://www.youtube.com/watch?v=U8MMKd5QdiM

Później zastąpił Pata Metheny'ego w kwartecie Gary'ego Burtona - Gary Burton - "Poinciana" from "Gary Burton & Friends - Departure", 1997
John Patitucci - bass
Peter Erskine - drums
John Scofield - guitar
Fred Hersch - piano
Gary Burton - vibraphone https://www.youtube.com/watch?v=zycIO79aXR8

W 1976 podpisał kontrakt z Enja Records i w Monachium nagrał swój pierwszy album - "John Scofield Live", który ukazał się w 1977 - George Mraz - bass
Joe LaBarbera -- drums
John Scofield - guitar
Richie Beirach - piano https://www.youtube.com/watch?v=CUbK6lZdaWY

Nagrywał z pianistą Halem Galperem, najpierw na swoim własnym solowym albumie "Rough House" w 1978 https://www.youtube.com/watch?v=HH-2JMMAoKA
a następnie na albumie Galpera "Ivory Forest" (1980), gdzie zagrał m.in. solową wersję "Monk's Mood" Theloniousa Monka
https://www.youtube.com/watch?v=AgW0VwmDPZU

W 1979 założył własne trio, ze swoim mentorem, basistą Steve'em Swallowem, oraz perkusistą Adamem Nussbaumem. Wraz z Billem Stewartem, który później zastąpił Nussbauma na perkusji, trio stało się sztandarową formacją w karierze Scofielda.

W 1982 dołączył do Milesa Davisa, z którym pozostał przez trzy i pół roku. Wniósł utwory muzyczne i gitarowe do trzech albumów Davisa:

"Star People" (1983) https://www.youtube.com/watch?v=KKcbISUfd3Q
"Decoy" (1984) https://www.youtube.com/watch?v=9LRrTfaqxiI
oraz "You're Under Arrest" (1985) https://www.youtube.com/watch?v=JgRckl575qk

Wystepował też na licznych koncertach z grupą Davisa - Miles Davis - Live in Montreal Jazz Festival, 1985
Vincent Wilburn - drums
Daryl Jones - electric bass
John Scofield - electric guitar
Steve Thornton - percussion
Bob Berg - saxophone
Robert Irving III - synthesizer
Miles Davis - trumpet https://www.youtube.com/watch?v=prMBXJS_kp8

Miles Davis Band feat. John Scofield Guitar Solo, 1985 https://www.youtube.com/watch?v=7LiOceyakv4

Jeszcze grając z grupą Milesa Davisa, Scofield wydał solowe albumy "Electric Outlet" (1984) https://www.youtube.com/watch?v=KH-qGqzQdzA i "Still Warm" (1985) https://www.youtube.com/watch?v=FySrtU5KFC4

Po rozstaniu z Milesem, w 1986, Scofield założył zespół Blue Matter Band, z Dennisem Chambersem na perkusji, Garym Graingerem na basie i Mitchelem Formanem, Robertem Ariesem lub Jimem Beardem na klawiszach https://www.youtube.com/watch?v=I0aQ_20dVe4

Zespół wydał albumy "Blue Matter" (1987) https://www.youtube.com/watch?v=dSMTw-Fu1qw
"Loud Jazz" (1988) https://www.youtube.com/watch?v=cefIhKr0c7w
i "Pick Hits Live" (1990) https://www.youtube.com/watch?v=rhUglKyGP24

Na początku lat 90. Scofield utworzył kwartet, w skład którego wchodził Joe Lovano, z którym nagrał kilka albumów dla Blue Note. Album "Time on My Hands" (1990) z Joe Lovano, Charlie'em Hadenem i Jackiem DeJohnette, zaprezentował gitarę Scofielda w utworach, inspirowanych Charlesem Mingusem https://www.youtube.com/watch?v=eK0C5yS49is

Z Joe Lovano występowali razem jeszcze wielokrotnie -
John Scofield & Joe Lovano Quartet - Leverkusener Jazztage 2015
John Scofield - guitar
Joe Lovano - sax
Ben Street - bass
Bill Stewart - drums https://www.youtube.com/watch?v=ExP19-pokq8

Wkrótce perkusistą grupy został ponownie Bill Stewart, który pojawił się na albumach "Meant to Be" (1991) https://www.youtube.com/watch?v=ZBFQojfZOEM i "What We Do" (1993).

W 1992 Scofield wydał "Grace Under Pressure", z udziałem gitarzysty Billa Frisella, z Charlie'em Hadenem na basie i Joeyem Baronem na perkusji https://www.youtube.com/watch?v=A6PlvW3EXIM

W 1994 Stewart po raz kolejny dołączył do Scofielda i basisty Steve'a Swallowa, by - tym razem wspólnie z Patem Metheny - nagrać album "I Can See Your House from Here" https://www.youtube.com/watch?v=2eL9FoaQlmg

Pod koniec swojej kadencji w Blue Note, Scofield powrócił do bardziej funkowego i jazz-soulowego brzmienia - kierunku, który zdominował większość jego kolejnych produkcji.

W 1994 założył grupę, która obejmowała klawiszowca Larry'ego Goldingsa, basistę Dennisa Irwina i perkustów Billa Stewarta oraz Idrisa Muhammada. Grupa głównie koncertowała.
Albumy "Hand Jive" i "Groove Elation" cechują się funk/groove/soul-jazzowym aspektem twórczości Scofielda. Dodatkowo wprowadził tutaj saksofonistę tenorowego Eddiego Harrisa, perkusistę Dona Aliasa, trębacza Randy'ego Breckera i kilku innych https://www.youtube.com/watch?v=NLw1zqXripM

W 1997 Scofield nagrał uznany album "A Go Go", z awangardowym trio jazzowym Medeski, Martin & Wood https://www.youtube.com/watch?v=1WPGdjZr8PI

Również w tym okresie zaczęła się jego współpraca z brytyjskim kompozytorem Markiem-Anthonym Turnage'em. Najpierw wystąpił jako solista na albumie Turnage'a "Blood on the Floor: Elegy for Andy", a następnie w duecie, na albumie "Scorched", z kompozycjami Scofielda w aranżacjach Turnage'a. Album "Scorched" zadebiutował we Frankfurcie w Niemczech https://www.youtube.com/watch?v=NFsXfBQvCqA

W 2002 Scofield wydał album "Überjam" https://www.youtube.com/watch?v=WUTwB8cUAq8
a w 2004 - "Up All Night" https://www.youtube.com/watch?v=dgXhMgn4KJg
Na tych dwóch albumach eksperymentuje z drum'n'bass (muzyką elektroniczną) i innymi nowoczesnymi rytmami.

W latach 2001, 2002 oraz 2006 Scofield pracował również i nagrywał w Europie, z grupą nu-fusion New Conception of Jazz norweskiego pianisty i kompozytora Bugge'a Wesseltofta -
New Conception of Jazz Live 2006
Bugge Wesseltoft - piano
Ole Morten Vågan - bass
Andreas Bye - drums
feat. Jonas Lonna, Rickard Genson
special guest: John Scofield https://www.youtube.com/watch?v=Z8A6SWB50YE

Pod koniec 2004 ukazało się wydanie "EnRoute: John Scofield Trio Live", z jazzowym trio, w którym ponownie zagrali Steve Swallow na basie i Bill Stewart na perkusji. Album został nagrany na żywo w klubie jazzowym "Blue Note" w Nowym Jorku https://www.youtube.com/watch?v=KIMkmbxwpco

W następnym roku wydano "That's What I Say: John Scofield Plays the Music of Ray Charles" - dzieło Scofielda z gwiazdorską, studyjną kolekcją materiału Raya Charlesa. Na albumie pojawia się aż 18 muzyków https://www.youtube.com/watch?v=zTyvC_-azJo

Doprowadziło to do serii występów z rhythm and bluesową wokalistką Mavis Staples oraz Garym Versace na organach, Johnem Benitezem na basie i Steve'em Hassem na perkusji -
John Scofield Plays Ray Charles "You Don't Know Me" Berklee College of Music's Ray Charles Symposium 2012 https://www.youtube.com/watch?v=83xxQNcyZvI

W grudniu 2005, po spotkaniu z zespołem Phil Lesh and Friends, Scofield zagrał wiele koncertów z tą grupą -
Phil Lesh & Friends 2016 - Phil Lesh, John Scofield, Chris Robinson, Ross James, Jason Crosby, Tony Leone https://www.youtube.com/watch?v=8Huc4cqjpGg

26 września 2006 Scofield wydał "Out Louder", drugi wspólny album z awangardowym trio jazzowym Medeski, Martin & Wood -
John Medeski - keyboards
John Scofield - guitars
Billy Martin - drums, percussion
Chris Wood - bass https://www.youtube.com/watch?v=FWLuBRObYbA

W 2006 i 2007 grupa ta, znana pod wspólną nazwą MSMW, odbyła wiele tras koncertowych na całym świecie, spotkania planowane są także w przyszłości.
Scofield występuje też w duecie z Johnem Medeski, trafnie nazwanym The Johns, i innym groove'owym trio, z Medeskim i perkusistą Adamem Deitchem w składzie -
John Medeski, John Scofield, Billy Martin, Chris Wood - Estival Jazz Lugano 2007 https://www.youtube.com/watch?v=0KeYU8xG-ek

18 września 2007 ukazał się album "This Meets That", wydany w EmArcy Records - wytwórni jazzowej Universal Music. Jest to płyta z udziałem Steve'a Swallow'a, Billa Stewarta, a także występuą:
Roger Rosenberg - baritone saxophone, bass clarinet
Lawrence Feldman - tenor saxophone, flutes
Jim Pugh - trombone
John Swana - trumpet, flugelhorn
Bill Frisell - tremolo guitar - "I Can't Get No Satisfaction" https://www.youtube.com/watch?v=KrhFyue4VWg

Scofield nagrywa także muzykę, inspirowaną gospel, szczególnie na albumie z 2009 "Piety Street", z basistą George'em Porterem Jr i wokalistą/klawiszowcem Jonem Clearym -
John Scofield - guitar
Jon Cleary - vocals, organ, piano
George Porter, Jr. - bass guitar
Ricky Fataar - drums
Shannon Powell - drums, percussion
John Boutté - vocals https://www.youtube.com/watch?v=tJlCbgSwIZ4

Wydanie albumu "54" Scofielda z 2010 miało swoje korzenie w latach 90., kiedy Vince Mendoza poprosił Johna, by zagrał na jego pierwszym albumie. Scofield pojawił się na dwóch płytach Mendozy. Gdy Mendoza objął kierownictwo w The Metropole Orchestra, współpracowali razem przy serii kompozycji Scofielda, aranżowanych przez Mendozę, i wykonanych z The Metropole Orchestra https://www.youtube.com/watch?v=V1ssLS0KHJw

W 1997 Scofield otrzymał honorowy doktorat od Berklee College of Music.
W kwietniu 2010 został odznaczony przez francuskie Ministerstwo Kultury orderem Ordre des Arts et des Lettres.

W styczniu 2011 zrealizował album "A Moment's Peace" z pianistą/organistą Larrym Goldingsem, basistą Scottem Colleyem i perkusistą Brianem Blade'em https://www.youtube.com/watch?v=8im04JyroSQ

W 2013 ukazał się kolejny album z Johnem Medeski - "Überjam Deux", nagrany w składzie:
John Scofield - electric guitar
Avi Bortnick - electric guitar and sampling
Andy Hess - bass guitar
Adam Deitch - drums
Louis Cato - drums
John Medeski - organ, Wurlitzer electric piano, mellotron.
Jest to kontynuacja płyty "Überjam" z 2002 https://www.youtube.com/watch?v=-X5WLJUAY14

John Scofield Überjam Band - Live in Concert 2013 https://www.youtube.com/watch?v=uTtilMeCnPQ

Scofield pełni obecnie funkcję adiunkta na Wydziale Jazzu w Steinhardt School of Education w New York University's Steinhardt School of Education.
W 1978 ożenił się z Susan Scofield, właśnie obchodzą 40-lecie małżeństwa. Są rodzicami producenta muzycznego Jeana Scofielda (ur. 1981). Mieli również drugiego syna, Evana Scofielda (1987-2013), który jednak zmarł w wieku 26 lat na mięsaka (nowotwór złośliwy tkanki łacznej), sarcomę.

John Scofield jest liderem ważnych, autorskich formacji dzisiejszego jazzu. Zawsze otoczony plejadą gwiazd, buduje pozycję jednego z najwybitniejszych współczesnych artystów jazzowych, którego krytycy i publiczność nagradzają od lat najznamienitszymi laurami.

W 2015 wydał album "Past Present", który przyniósł nowojorczykowi Grammy za Najlepszy Jazzowy Album Instrumentalny
https://www.youtube.com/watch?v=AaklwmCHrRA

Następna płyta, eklektyczne "Country for Old Men" z 2016, zapewniło muzykowi kolejne statuetki Grammy - za Najlepszy Jazzowy Album Instrumentalny oraz za Najlepszą Solową Improwizację Jazzową https://www.youtube.com/watch?v=O5GTSDmyfU4

John Scofield's "Country For Old Men" - "I'm So Lonesome I Could Cry" Live 2016
John Scofield - guitar
John Medeski - piano, Hammond B-3 Organ
Steve Swallow - electric bass
Bill Stewart - drums https://www.youtube.com/watch?v=sh0q_lEWfHM

Nagrody:
1998: Miles Davis Award, Montreal International Jazz Festival
2015: Grammy Award for Best Jazz Instrumental Album - "Past Present"
2016: Grammy Award for Best Jazz Instrumental Album - "Country for Old Men"
2016: Grammy Award for Best Improvised Jazz Solo - "I'm So Lonesome I Could Cry".
Ponadto był 9-krotnie nominowany do nagród Grammy
https://www.grammy.com/grammys/artists/john-scofield

Dyskografia: http://www.johnscofield.com/discography/

John Scofield - wraz ze swoją wierną gitarą Ibanez AS200 - powrócił w 2018 w fantastycznej formie, prezentując świeże kompozycje, i równocześnie świętując swoje 66 urodziny.
Najnowszy album to "Combo 66", wydany we wrześniu 2018, nagrany z udziałem Billa Stewarta na perkusji, z którym Scofield pracuje od lat 90., Vincente'a Archera na kontrabasie oraz, na fortepianie i organach, Geralda Claytona, artysty, który wywodzi się z muzycznej rodziny - jest synem Johna, basisty i współtwórcy Clayton-Hamilton Jazz Orchestra.
- Nazwałem album właśnie tak, ponieważ mam 66 lat. A 66 to najlepsza liczba jazzowa. Pamiętacie wszystkie świetne płyty z lat 60.? "Brasil 66", "Route 66"... Stwierdziłem, że używanie tytułu "Combo 66" byłoby poetyckie - wyjaśnia Scofield.

Całość płyty wypełnia zupełnie nowy materiał, skomponowany właśnie na tę okazję. Część utworów ma swoje dedykacje, m.in. są tu utwory dla żony Susan, dla wnuczki, dla mistrza harmonijki ustnej Tootsa Thielmansa, dla Milesa Davisa, Herbie'ego Hancocka czy Paula Simona.
W komentarzu do płyty John Scofield pisze: "Jeśli nie masz przyjemności z muzyki, to idź do domu. Traktuję jazz poważnie, ale faktem jest jednak również, że jazz działa tylko wówczas, kiedy jesteś zrelaksowany, i nie sprzedajesz ludziom gówna. Jeśli za bardzo się starasz - nic nie działa".

John Scofield jest zachwycony grupą i podekscytowany panującą w międzypokoleniowym składzie atmosferą. Aktualna trasa potrwa do 2019.
Posłuchajmy:
John Scofield's Combo 66 - “Can’t Dance”, Live 2018
John Scofield - guitar
Gerald Clayton - piano
Vicente Archer - bass
Bill Stewart - drums https://www.youtube.com/watch?v=99NgaDDk1_8

"Combo Theme" https://www.youtube.com/watch?v=1IQCJ4F1oKE

"Can' t Dance" https://www.youtube.com/watch?v=U_ZEgv3TeeY

HAPPY 67th BIRTHDAY, JOHN SCOFIELD !!!