Marcus Miller


Oprac. Ewa Kałużna


Marcus Miller
fot. 2019. YouTube


14 czerwca 2020 rok swoje 61. urodziny świętuje amerykański basista, multiinstrumentalista, kompozytor, aranżer, twórca muzyki filmowej. Porusza się w takich gatunkach, jak: jazz, fusion, R&B, rock, funk, post-bop, hip-hop.
Odkryty w wieku 15 lat przez Michała Urbaniaka, współpracował przez dziesięć lat z Milesem Davisem, a następnie z czołówką amerykańskiej sceny jazzowej,

MARCUS MILLER

(właśc. William Henry Marcus Miller Jr; ur. 14 czerwca 1959).
Jego mocny, jazzowo-funkowy styl jego gry, od lat zachwyca słuchaczy na całym świecie.
Marcus Miller przyczynił się do spopularyzowania tzw. SLAPPINGU, polegającego na uderzaniu za pomocą kciuka w struny gitary basowej, i uzyskiwaniu charakterystycznego, perkusyjnego dźwięku, techniki często używanej w kombinacji z tzw. poppingiem.

W fachowym środowisku, jego styl gry uchodzi za melodyjny, dodatkowo zachwycający wirtuozerią, szybkością i precyzją. Uznanie zyskał sobie zarówno jako artysta solowy, ceniony sideman, jak również producent muzyczny.

Wychował się w muzycznej rodzinie - jego ojciec, William Miller, był organistą kościelnym i dyrektorem chóru. Marcus jest kuzynem pianisty jazzowego, Wyntona Kelly'ego. Jest klasycznie wykształcony jako klarnecista, a także gra na klawiszach, saksofonie, gitarze i innych instrumentach.
Jako nastolatek grał w grupie soulowej Harlem River Drive. Zaczął regularnie pracować w Nowym Jorku, ostatecznie grając na basie i tworząc muzykę dla flecisty jazzowego, Bobbie'ego Humphreya, i klawiszowca, Lonnie'ego Listona Smitha.

MICHAŁ URBANIAK - JAZZ ROCK, FUSION
W 1975, niespełna 16-letni wówczas basista, został odkryty dla rynku muzycznego przez Michała Urbaniaka, mieszkającego już wówczas na stałe w Stanach:
Marcus Miller & Michael Urbaniak - Live @ Bottom Line, Audio 1976
Michael Urbaniak - violin
Urszula Dudziak - voice
Kenny Kirkland - keyboards
Jack Powell - guitar
Marcus Miller - bass
Yogi Horton - drums


Marcus kontynuował w Stanach współpracę z Michałem Urbaniakiem i Urszulą Dudziak do końca lat 80.
Piękna płyta, "Serenade for the City" z 1980, nagrana dla legendarnej wytwórni Motown, przyniosła pierwszą studyjną współpracę z Marcusem Millerem.
W nagraniach udział wzięli:
Michał Urbaniak - violin, lyricon
Urszula Dudziak - vocal
Kenny Kirkland - electric piano, synthesizer
Barry Eastmond - electric piano
Doc Powell - guitar
Marcus Miller - bass guitar
Rick Galloway - percussion
Buddy Williams, Yogi Horton - drums.
Zdjęcie na okładkę wykonał sam Ryszard Horowitz.
"Sometimes" z "Serenade for the City" 1980


"Samba Miko" z "Serenade for the City" 1980


Na płycie "Michał Urbaniak", nagranej w 1981, a wydanej w 1983, wystąpili:
Michał Urbaniak - violin, lyricon
Urszula Dudziak - vocals
Mike Stern - guitar
Barry Eastmond, Kenny Kirkland - keyboards
Marcus Miller, Tom Barney - bass
Buddy Williams, Yogi Horton - drums.
Na tę płytę, Marcus Miller skomponował, razem Urszulą Dudziak, utwór "Something Special"


Album fusion-jazzowy "Sorrow Is Not Forever... But Love Is", sygnowany nazwiskiem Urszuli Dudziak, ukazał się w Skandynawii w 1986. Pojawiły się tu takie znane nazwiska, jak:
Michał Urbaniak - lyricon
Urszula Dudziak - vocals
Eliane Elias, Vladimir Horunzhy - piano
Kevin Eubanks - guitar
Bob Malach, Michael Brecker - tenor sax
Marcus Miller, Victor Bailey - bass guitar
Carol Steele - percussion
Omar Hakim, Peter Erskine - drums
"Samba" z "Sorrow Is Not Forever... But Love Is" 1986


"But Love Is" z "Sorrow Is Not Forever... But Love Is" 1986


Michał Urbaniak oddał po latach hołd Milesowi Davisowi swoim dwupłytowym wydawnictwem "Miles of Blue" z 2009.
Na albumie znalazła się tylko jedna kompozycja Davisa - "All Blues", ale aż w pięciu wersjach.
W zdecydowanej większości pojawiły się tu kompozycje samego autora z płyt "Serenade for The City" (1980), "Facts of Life" (1982), "Rhythm & BLU" (1986), "Urban Express" (1989) oraz "Manhattan Man" (1992).
Skład:
Michał Urbaniak - electric violin, lyricon, keyboards, vocoder, tenor sax, soprano sax
Herbie Hancock - piano, electric piano
Bernard Wright - piano, keyboards
Kenny Kirkland, John Drydon - keyboards
Calvin Brown - guitar
Tom Browne - trumpet
Marcus Miller, Victor Bailey, Otto Williams, Al MacDowell, Pee Wee Ford - bass guitar
Ralph MacDonald - percussion
Lenny White, Buddy Williams, Nat Townsley, Derren Quinland, Bernard Pretty Purdie - drums
Urszula Dudziak, Mika Urbaniak, Calvin Brown, Henry Jackson, James Crab Robinson, Keith Keyboy Rose, Rickie Byars-Bogers - vocals
Kenny Muhammad - voice
Nathaniel Tinsley, Ronnie Helper, 4Kham, O.S.T.R. - rap
"Romance" from "Miles of Blue" 2009 feat. Marcus Miller, Bernard Wright, Lenny White


Marcus pojawił się także na najnowszej płycie Michała Urbaniaka - "For Warsaw with Love" z 2019, nagranej w w ramach cyklu "Pamiętamy ’44" oraz obchodów 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego.
Na albumie usłyszeć można wybitnych muzyków - pianistę Herbie'ego Hancocka, basistę Marcusa Millera, gitarzystę Davida Gilmore’a, trębacza Michaela Patchesa Stewarta, perkusistę Lenny’ego White’a.
Kompozycje są dziełem Michała Urbaniaka, ale także Theloniousa Monka, Billa Evansa i Milesa Davisa:
"Red Bus to Freedom" from "For Warsaw with Love" 2019


W latach 80. Marcus Miller stał się cenionym muzykiem studyjnym, uczestnicząc m.in. w nagraniach Arethy Franklin na jej albumie "Jump to It" z 1982.
Marcus zagrał tu nie tylko na gitarze basowej, ale także na syntezatorze i keyboardach, oraz napisał aranżacje:
Aretha Franklin feat. Marcus Miller - "It's Your Thing" from "Jump to It" 1982


W 1982 powstał pierwszy krążek autorski Marcusa Millera - "Suddenly", który otworzył mu drogę do światowej sławy.
Album ten, wydany w 1983 przez Warner Bros., był jednym z nielicznych, gdzie Marcus zaśpiewał, i to zarówno główne wokale, jak i chórki, oraz zagrał na basie, klarnecie i klawiszach:
Marcus Miller - bass guitar, guitar, keyboards, clarinet, drum programming, vocal, backing vocals,
Mike Mainieri - vibraphone
David Sanborn - alto sax
Nicky Moroch - acoustic guitar
Dean Crandall, Lewis Paer - 2-string bass
Ralph MacDonald - percussion
Buddy Williams, Yogi Horton, Harvey Mason - drums
Yvonne Lewis, Luther Vandross, Tawatha Agee, Brenda White - backing vocals
"Lovin' You" from "Suddenly" 1986


MILES DAVIS
Na początku lat 80. Marcusa Millera zauważył Miles Davis. Przez dziesięć lat obaj muzycy współpracowali ze sobą. Miller uczestniczył w nagraniu albumów Milesa Davisa:
1981 "The Man with the Horn"
1982 "We Want Miles"
1983 "Star People"
1986 "Tutu"
1987 "Miles Davis / Marcus Miller ‎- Music from 'Siesta'"
1989 "Amandla".

Początek dekady lat 80. był niezmiernie trudnym okresem dla Davisa, z uwagi na ciągłe kłopoty zdrowotne, m.in. wylew, który spowodował częściowo paraliż prawej ręki, oraz mniejszą sprawność w samym graniu z powodu kilku lat przerwy (okres narkotykowo-alkoholowy).
Jako, że Miles nie grał na trąbce przez większą część ostatnich lat, odzyskanie słynnej umiejętności odpowiedniego ułożenia ust, koniecznej do sprawnego grania na instrumentach dętych, okazało się wyjątkowo karkołomnym zadaniem.

Nagrywając "The Man with the Horn" (sesje rozbite były na przestrzeni lat 1979-1981), Davis próbował zatuszować przy użyciu "kaczki" to, co uważał za techniczne braki.
Grał w tym czasie z młodszą i, w znacznej mierze - niedoświadczoną, dużą grupą muzyków.

"The Man with the Horn" 1981
Miles Davis - trumpet
Barry Finnerty, Mike Stern - guitar
Bill Evans - soprano sax
Marcus Miller - electric bass
Sammy Figueroa - percussion
Al Foster - drums
"The Man With the Horn" 1981


Ta, początkowo duża grupa muzyków, została wkrótce zastąpiona przez mniejsze combo, w którym znaleźli się saksofonista Bill Evans i młody basista Marcus Miller, którzy pozostali jednymi z najczęstszych współpracowników Davisa w ciągu całej dekady.
W maju nowy zespół zagrał dwukrotnie podczas Newport Jazz Festival.
Koncerty spotkały się z pozytywną oceną, podobnie jak, nagrany na żywo podczas kwietniowej trasy koncertowej, album "We Want Miles":
Miles Davis - trumpet
Bill Evans - soprano sax
Mike Stern - guitar
Marcus Miller - bass
Mino Cinelu - percussion
Al Foster - drums
"Jean Pierre" z "We Want Miles", Audio 1982


Marcus Miller & Miles Davis - "Fat Time" z "We Want Miles", Live @ Hammersmith Odeon, London 1982
Miles Davis
- trumpet
Mike Stern - guitar
Bill Evans - sax
Marcus Miller - bass
Mino Cinelu - percussion
Al Foster - drums


W związku z ciągnącymi się problemami zdrowotnymi, forma Davisa była zmienna, ale fani docenili fakt, że program koncertów podzielony był w tradycyjny, "piosenkowy" sposób, w przeciwieństwie do tematycznie nastawionego podejścia bez przerw w koncertach z lat 1967-1975.
W dobrych chwilach, trębacz prezentował potężnie rozbudowany wachlarz możliwości - rezultat wielogodzinnych nieprzerwanych ćwiczeń.

W 1983 do zespołu Davisa dołączył gitarzysta John Scofield, z którym Davis pracował przy albumie "Star People" z 1983:
Miles Davis - trumpet, keyboards
John Scofield, Mike Stern - electric guitar
Bill Evans - tenor sax, soprano sax
Marcus Miller, Tom Barney - electric bass
Mino Cinelu - percussion
Al Foster - drums
"Come Get It" ze "Star People" 1983


"Speak" ze "Star People" 1983


Choć wiele nagrań Davisa z tego okresu zostało ocenionych jako nierówne, minimalistyczne, mógł być to efekt zamierzony - w tym czasie Davis preferował granie tras koncertowych i uważał wydawnictwa studyjne nie za dzieła namysłu, ale za szkice dla luźniejszych, bardziej złożonych koncertów.
Ze swoim zespołem Davis zagrał szereg koncertów w Europie, gdzie został przyjęty w niezwykle entuzjastyczny sposób.
Miles Davis - "Star People", Live Full Concert, Brussels 1983
Miles Davis
- trumpet
Mike Stern - electric guitar
Bill Evans - tenor sax, flute
Marcus Miller - electric bass
Mino Cinelu - percussion
Al Foster - drums


MILES DAVIS - "TUTU" 1986
W 1985 Miles ponownie podjął współpracę z Marcusem Millerem.
Album, będący jej rezultatem - "Tutu" z 1986, stał się pierwszym, na którym użyte zostały współczesne techniki studyjne:
syntezatory, sample i wykorzystanie pętli nagranych sekcji perkusyjnych. Pozwoliło to stworzyć zupełnie nowe warunki dla gry Davisa.
Entuzjastycznie zrecenzowany album "Tutu", otrzymał Grammy w 1987. Był to album z "polskim wkładem", w osobie Michała Urbaniaka.
Miles Davis - trumpet
Marcus Miller - bass guitar, guitar, synthesizers, drum programming, bass clarinet, soprano sax, other instruments, arrangements
Jason Miles, Adam Holzman, Bernard Wright - synthesizer
Michał Urbaniak - electric violin
Jabali Billy Hart - drums, bongos
George Duke - percussion, bass guitar, trumpet
Paulinho da Costa, Steve Reid - percussion
Omar Hakim - drums, percussion

W 1986 Michał Urbaniak skontaktował się z Tommym LiPumą, słynnym producentem, którego znał ze swojej wcześniejszej działalności.
Tommy poinformował go, iż Miles Davis nagrywa nową płytę - "Tutu", dla Warner Bros., i jest zainteresowany współpracą z Urbaniakiem.
Na płycie tej miał również wystąpić Marcus Miller, z którym Michał znał się doskonale, grał i nagrywał z nim wcześniej, był jego odkrywcą jako muzyka. Miller był współproducentem "Tutu", razem z Tommym LiPumą.
Marcus Miller napisał i zaaranżował prawie wszystkie utwory na "Tutu".
Sesja nagraniowa dla Milesa odbywała się bez Milesa. W najlepszym wówczas studiu nagrań na Manhattanie, Clinton Recording Studio, Michał Urbaniak nagrał trzy utwory, wraz ze świetnie sobie znaną sekcją rytmiczną - Marcus Miller / Lenny White / Bernard Wright, z którą Michał grał wcześniej przez kilka lat.
Spośród trzech nagrań, Davis wybrał jedno - "Don't Lose Your Mind", i właśnie przy tym utworze figuruje nazwisko Michała Urbaniaka na okładce albumu "Tutu":
"Don't Lose Your Mind" z "Tutu"



Tę współpracę Michał Urbaniak tak wspomina: "Nigdy nie planowałem, że będę nagrywał z Davisem, ale też nie byłem specjalnie zaskoczony. Zespół, który mu towarzyszył, wcześniej grał ze mną.
Marcus Miller, gdy zaczynaliśmy współpracę, miał 15 lat, a Bernard Wright - tylko 13
".

Marcus Miller & Miles Davis - "Tutu", Live 1986


"Miles Davis & Marcus Miller - MUSIC from SIESTA" 1987.
Na szczególną uwagę zasługuje płyta "Music from Siesta" z 1987.
Zawierała ona kompozycje autorstwa Millera (za wyjątkiem jednego z utworów - "Theme for Augustine / Wind / Seduction / Kiss”, napisanego wspólne z Davisem).
Miller zagrał na wszystkich instrumentach, za wyjątkiem trąbki oraz części dźwięków elektronicznych, które zaprogramował Jason Miles.

Sam album, umieszczony w dyskografii Milesa Davisa pomiędzy doskonałym "Tutu" i nieco słabszą "Amandlą", przeszedł prawie niezauważony. W jego promocji nie pomógł film "Siesta", do którego album stanowił ścieżkę dźwiękową. Film hitem nie był, mimo wyśmienitej obsady - wśród gwiazd na ekranie znalazły się Gabriela Byrne, Jodie Foster, Grace Jones i Isabella Rossellini.
Pozycja w dyskografii Milesa Davisa, w towarzystwie zdecydowanie ciekawszych albumów - nie najlepsza.
Jednak w dyskografii Marcusa Millera to zdecydowanie najlepsza płyta.
Ponadczasowa produkcja, nawiązująca nieco do "Sketches of Spain", dedykowana Gilowi Evansowi.
Marcus Miller zrobił na tej płycie to, co potrafi najlepiej - powstrzymał się od basowych fajerwerków, był liderem i kreatorem muzyki najwyższej próby. Idealnie wykonał zamówienie Milesa Davisa na nowoczesną, elektroniczną muzykę w stylu i duchu "Sketches of Spain" (jazzpress.pl):
Miles Davis - trumpet
Jason Miles - synthesizer
John Scofield - guitar
Omar Hakim - drums
Earl Klugh - guitar
James Walker - flute
"Los Feliz" z "Music from Siesta" 1987


"Amandla" z 1989 była kolejną współpracą Milesa Davisa i producenta oraz basisty Marcusa Millera.
Był to też ich ostatni wspólny album. Płyta zawierała elementy gatunków go-go, zouk, funk i jazz, łącząc instrumenty elektroniczne z muzyką na żywo.
Kompozycja "Mr. Pastorius" była hołdem dla basisty Jaco Pastoriusa


Miles Davis & Marcus Miller - "Mr Pastorius" z "Amandla", Live 1989


18 października 1989 Davis wystąpił z koncertem "Night Music with David Sanborn" w Chelsea Studios w Nowym Jorku:
Miles Davis - trumpet
Adam Holzman - keyboards
Kenny Garrett - flute, alto sax
David Sanborn - alto sax
Marcus Miller, Joe "Foley" McCreary - bass guitar
Don Alias - percussion
Ricky Wellman - drums
Night Music with David Sanborn" - Live Full Performance 1989


MARCUS MILLER feat. MILES DAVIS - "THE SUN DON'T LIE" 1993 Miles Davis wystąpił na płycie Marcusa MilleraThe Sun Don't Lie", która ukazała się w 1993, dwa lata po śmierci Milesa, i została poświęcona pamięci trębacza.
Album był dużym wydarzeniem, bowiem został nagrany w aż 30-osobowym składzie, z prawdziwymi gwiazdami jazzu.
Pojawili się tam, poza Milesem Davisem, także m.in. saksofoniści Wayne Shorter, Kenny Garrett i David Sanborn, trębacz Michael "Patches" Stewart, pianista Joe Sample, gitarzyści Dean Brown i Vernon Reid, perkusjoniści Don Alias i Paulinho Da Costa, oraz perkusiści Omar Hakim, Lenny White i Tony Williams.
Marcus Miller zagrał na gitarze basowej, klarnecie basowym, gitarze rytmicznej, keyboardzie, i wykonał wokale:
"The Sun Don't Lie" 1993


"Teen Town" z "The Sun Don't Lie" 1993


LEGENDS
W 1997 Marcus Miller grał na gitarze basowej i klarnecie basowym w zespole Legends.
Odbyli tournée po największych festiwalach jazzowych w Europie, dając 11 koncertów:
Eric Clapton - guitar,vocal
Joe Sample - piano
David Sanborn - alto sax
Marcus Miller - bass, bass clarinet
Steve Gadd - drums
Legends - Live @ Montreux 1997


Nagrody Grammy Marcusa Millera

https://www.grammy.com/grammys/artists/marcus-miller
Marcus zdobył kilka Grammy jako producent, m.in. dla Milesa Davisa, Luthera Vandrossa, Davida Sanborna, Boba Jamesa, Chaki Khan i Wayne'a Shortera.
W 1992 zdobył Grammy za najlepszą piosenkę R&B - "Power of Love", napisaną dla Luthera Vandrossa


W 2001 otrzymał Grammy w kategorii Best Contemporary Jazz Album, za swoją płytę "".
"Allmusic" nagrodził album czterema gwiazdkami, a opinia Roba Theakstona stwierdzała:

"Marcus Miller nadal wykazuje wirtuozerię na wielu instrumentach. I chociaż na porządku dziennym jest ciągle smooth jazz, to przewagę ma tutaj bardziej uduchowiony R&B niż na większości jego wcześniejszych prac. Płyta zawiera także gwiazdorską obsadę":

Marcus Miller - synthesizer, bass, bass guitar, vocals, vocoder, drum programming
Herbie Hancock - piano
Bernard Wright - organ, electric piano
Wayne Shorter, Branford Marsalis - soprano sax
James Carter - tenor sax
Maceo Parker, Kenny Garrett - alto sax
Fred Wesley - trombone
Hubert Laws - flute
Larry Corbett - cello
Joel Derouin - violin
Matt Funes - viola
Hiram Bullock - guitar
Paul Jackson, Jr. - acoustic guitar
Leroy Taylor - bass synthesizer
David Isaac - triangle, overdubs, cowbell, water effects
Mino Cinelu - percussion
Lenny White - percussion, synthesizer bass
Poogie Bell, Vinnie Colaiuta - drums
Chaka Khan, Djavan, Raphael Saadiq - vocal
"Boomerang" z "" 2001


1 czerwca 2018 ukazał się najnowszy album Marcusa Millera - "Laid Black", nominowany do Grammy w kategorii Best Contemporary Instrumental Album.
Artysta opowiadał:

Afrodeezia” z 2015 była wielką, muzyczną podróżą.
Nawiązując współpracę z muzykami z różnych stron Afryki i Karaibów, podążyłem drogą moich przodków.
Na "Laid Black" wracam do teraźniejszości. Jest hip-hop, jest rap, soul, funk, R&B i, rzecz jasna, jazz.
Muzyka jest raczej spokojna, choć tradycyjnie nie mogło tu zabraknąć mocnego, porywającego funku".
Artysta zaprosił też gości.

"Wszyscy mają podobną wizję jazzu. Dzięki temu, udało nam się stworzyć tę muzykę. Jeśli lubicie bas, mogę zdradzić, że znajdziecie tu kilka naprawdę mocnych, basowych numerów"

- mówił Marcus (jazzarium.pl).
Marcus Miller - vocals, electric bass, bass clarinet
Cliff Barnes - piano
Mitch Henry, Brett Williams - keyboards
Troy Trombone Shorty Andrews - trombone
Adam Agati - guitar
Jonathan Butler - guitar, vocals
Alex Han - alto sax
Kirk Whalum - flute, tenor sax
Brian Culbertson - trombone
Russell Gunn, Marquis Hill, Patches Stewart - trumpet
Alex Bailey - percussion
Louis Cato - drums, vocals
Charles Haynes - drums
Selah Sue, Take Six, Honey Larochelle, Julian Miler - vocals
"Someone to Love" from "Laid Black" 2018


"Keep 'Em Runnin" from "Laid Black" 2018


Dyskografia autorska:
1983: Suddenly
1984: I Could Give You More
1984: Marcus Miller
1984: My Best Friend's Girlfriend
1993: The Sun Don't Lie
1995: Tales
1995: Rush Over
1995: Infatuation
1996: Movin' On
1998: Live & More
1998: The Best of Marcus Miller
2001:
2002: The Ozell Tapes Live. The Official Bootleg
2003: Dreyfus Night in Paris - with Michel Petrucciani, Biréli Lagrène, Kenny Garrett, Lenny White; nagrana w 1994
2004: Panther Live - with Kenny Garrett
2005: Silver Rain
2006: Power. The Essential Marcus Miller
2006: Another Side of Me
2007: Free
2008: Marcus
2008: Thunder - with SMV
2008: The Other Tapes
2009: Original Album Classics
2010: A Night in Monte Carlo Live 2009 - with Orchestre
Philharmonique De Monte-Carlo feat. Roy Hargrove, Raul Midón
2010: Everybody Is a Star. Live In Tokyo - with Al Jarreau, Miki Howard, David Sanborn

2011: Tutu Revisited
2011: Tutu Revisited Sortie Printemps - with Christian Scott
2012: Renaissance
2012: Live in Lugano - A Jazz Hour with Marcus Miller, 2008
2015: Afrodeezia
2018: Laid Black.

Marcus Miller szczególne popularny jest jako muzyk studyjny. Można go usłyszeć na ponad 500 albumach.
Oprócz wspomnianych Milesa Davisa i Michała Urbaniaka, także takich muzyków, jak Michael Jackson, Herbie Hancock, David Sanborn, Luther Vandross, Mariah Carey, Wayne Shorter, McCoy Tyner, Frank Sinatra, George Benson, Dr. John, Elton John, Joe Walsh, Grover Washington Jr., Donald Fagen, Bill Withers, Kazumi Watanabe, Chaka Khan, Flavio Sala oraz Budka Suflera:
Budka Suflera - "In The Village" feat. Marcus Miller 2011


Posłuchajmy:
Marcus Miller & Herbie Hancock's Headhunters - Live @ Tokyo Jazz 2005
Herbie Hancock
- piano
Roy Hargrove - trumpet
Lionel Loucke - guitar, vocal
Wah Wah Watson - guitar
Marcus Miller - bass Munyungo Jackson - percussion
Terri Lyne Carrington - drums


Marcus Miller & Leszek Możdżer - Live @ Solidarity of Arts, Gdańsk, Poland 2011


Marcus Miller - Live @ North Sea Jazz Festival, Full Concert 2015


Marcus Miller - "Trip Trap" from "Laid Black", Live @ Caluire et Cuire, Lyon 2018


Marcus Miller - Live @ Jazz à la Villette, Paris, France 2019
Marcus Miller - bass
Marquis Hill - trumpet
Alexandre Athané - sax
Brett Williams - keyboards
Alex Bailey - drums


Marcus Miller "Laid Black" Tour - Live @ Estival Jazz Lugano, Full Concert 2019
Marcus Miller - bass, bass clarinet
Alex Han - alto sax
Russell Gunn - trumpet
James Francies, Julian Pollack - keyboards
Alex Bailey - drums


HAPPY 61st BIRTHDAY to MARCUS MILLER !!!
Fot. last.fm / mezzo.tvc/ youtube

.