5. 1965. Zakopane. Koncerty w kawiarniach


Oprac. Andrzej Rumianowski, Fot.: Tomasz Lach, Arch. Krzysztofa Karpińskiego i Arch.Muzeum Jazzu.

Mieczysław Kosz, kalendarium życia

to opracowana przez Andrzeja Rumianowskiego wystawa oparta na wydanej przez Wydawnictwo Literackie książce: „TYLKO SMUTEK JEST PIĘKNY opowieść o MIECZYSŁAWIE KOSZU
autorstwa KRZYSZTOFA KARPIŃSKIEGO.

MIECZYSŁAW KOSZ (1944-1973)
Niewidomy od dziesiątego roku życia wybitny pianista i kompozytor jazzowy, którego niespodziewana śmierć przerwała rozwijającą się wspaniałą karierę.

Jego życie i twórczość stały się inspiracją do napisania książki i powstania dwóch filmów, dokumentalnego i fabularnego.


Mapa Polski Koncerty Zakopane Kraków

 

W roku 1965 Mieczysław Kosz otrzymał propozycję pracy w Zakopanem. Dzięki pomocy swej nauczycielki Romany Witeszczakowej zamieszkał u jej znajomej, niedaleko dworca kolejowego, w domu pani Haich, która także opiekowała się nim.
Mieczysław Kosz pracował i mieszkał w Zakopanem od listopada 1965 roku do marca 1967.


Neon Restauracji „Europejska” w Zakopanem

 

Przez pierwszy rok Kosz grał w kawiarni Europejska przy ul. Krupówki 37. Do pracy zaprowadzany był przez siostrę pani Haich, do domu zaś odprowadzali go koledzy muzycy.


Restauracja „Morskie oko” Zakopane

 
W grudniu 1966 roku Mieczysław Kosz rozpoczął pracę w restauracji Morskie Oko przy ul. Krupówki 30.
 

Pracując w Zakopanem, podobnie jak wcześniej w Krakowie, Kosz zmuszony był grać aktualne przeboje, czasem tylko przemycał jakieś jazzowe standardy.
 


Restauracja „Wierchy” Zakopane

 
Przez pewien okres Kosz, zastępując pianistę, grał także w restauracji „Wierchy” mieszczącej się na skrzyżowaniu ulic Krupówki i Tetmajera, później jednak znów grywał w „Morskim Oku” .

Grając w Zakopanem, zawierał wiele znajomości.
Poznał Janna Byrczka, założyciela krakowskiego klubu „Helikon” i prezesa Polskiej Federacji Jazzowej, a także kontrabasistę Mieczysława Robakowskiego, który to prawdopodobnie namówił go do przeprowadzki z Zakopanego do Warszawy.