7. 1968. Koncerty w Europie i Polsce


Oprac. Andrzej Rumianowski, Fot.: Tomasz Lach, Arch. Krzysztofa Karpińskiego i Arch. Muzeum Jazzu.

Mieczysław Kosz, kalendarium życia

to opracowana przez Andrzeja Rumianowskiego wystawa oparta na wydanej przez Wydawnictwo Literackie książce: „TYLKO SMUTEK JEST PIĘKNY opowieść o MIECZYSŁAWIE KOSZU
autorstwa KRZYSZTOFA KARPIŃSKIEGO.

MIECZYSŁAW KOSZ (1944-1973)
Niewidomy od dziesiątego roku życia wybitny pianista i kompozytor jazzowy, którego niespodziewana śmierć przerwała rozwijającą się wspaniałą karierę.

Jego życie i twórczość stały się inspiracją do napisania książki i powstania dwóch filmów, dokumentalnego i fabularnego.


Logo Polskiej Federacji Jazzowej.

 

Rok 1968 był dla Mieczysława Kosza 
rekordowy pod względem koncertów na festiwalach jazzowych w Polsce i za granicą.

W roku 1968 Mieczysław Kosz otrzymał roczne stypendium artystyczne, przyznane mu przez Polską Federację Jazzową.


Pianino Mieczysława Kosza. Arch. K. Karpińskiego.

 

W tym roku Mieczysław Kosz kupił sobie pianino marki Friedrich Zimmermann.

Zakupiony, dzięki pomocy kolegów, upragniony instrument umożliwiał mu codzienne wielogodzinne ćwiczenia.

Mieszkając w Warszawie wynajmował pokoje w kolejnych miejscach, do których przeprowadzał się razem ze swoim pianinem.


Plakat festiwalu Jazz nad Odrą

 

W dniach 8-10 marca 1968 roku, we Wrocławiu odbył się V Festiwal Jazz nad Odrą.


Mieczysław Kosz podczas jam session, Jazz nad Odrą’68, fot. T. Późniak.

 

Podczas V Festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu Mieczysław Kosz wystąpił z Januszem Kozłowskim (kontrabas), i Sergiuszem Perkowskim (perkusja)
.


Wiedeń ’68. Od lewej: Jacek Ostaszewski, Mieczysław Kosz, Sergiusz Perkowski.

 

W dniach 23-24 marca 1968 roku w Wiedniu podczas VII Österreichisches Amateur Jazz Festival wystąpiło Trio Mieczysława Kosza (z Jackiem Ostaszewskim (kontrabas), i Sergiuszem Perkowskim (perkusja). Trio Kosza zdobyło pierwszą, jedyną nagrodę w kategorii międzynarodowej.


 

4 maja 1968 r. podczas III Międzynarodowego Festiwalu Pianistów Amatorów w niemieckim Mönchengladbach [Mińsiengladbach] Mieczysław Kosz zdobywa drugą nagrodę.


Plakat z koncertu Mieczysława Kosza na Węgrzech, 1968.

 

8 – 11 maja 1968 roku, w węgierskim Székesfehérvár [Sejkeszfehirwar] Kosz bierze udział w Alba Regia Jazz Fesztivál.


Afisz koncertu w Filharmonii Narodowej w Warszawie.

 

18 i 19 maja, po powrocie do kraju, Mieczysław Kosz wziął udział w koncercie w Filharmonii Narodowej w Warszawie.

 
Gwiazdą koncertu był czarnoskóry wokalista i pianista, w młodości bokser, William Champion Jack Dupree.

 
Kosz wystąpił w pierwszej części koncertu z kwartetem Jana Ptaszyna Wróblewskiego.


Mieczysław Kosz (1968). Fot. Małgorzata Dembowska.

 

W czerwcu brał udział w krakowskiej Musicoramie w Parku Decjusza.


Plakat Montreux Jazz Festival`68 / Roger Bornand.

 

12 – 16 czerwca ze swoim trio w składzie: Mieczysław Kosz (fortepian), Roman Dyląg (kontrabas), Sergiusz Perkowski (perkusja) wystąpiło podczas II Montreux Jazz Festival.


Jazz Jamboree`68, przy fortepianie Mieczysław Kosz, foto Marek Karewicz.

 

19 października podczas Jazz Jamboree’68 wystąpił w sali kameralnej Filharmonii Narodowej wraz z Januszem
 Kozłowskim (kontrabas) i Sergiuszem Perkowskim (perkusja)


Plakat festiwalu Jazz Jamboree 1968.
Proj. Bronisław Zelek.

 

Podczas Jazz Jamboree’68 Kosz w ramach koncertu
Nowe Twarze w polskim jazzie grał między innymi preludium c – moll Fryderyka Chopina i własną balladę „Złudzenie”.


 

Późną jesienią Kosz bierze udział w bytomskiej Musicoramie
.

Grając kilka miesięcy w Kwartecie Jana Ptaszyna Wróblewskiego koncertował w wielu miastach:
Opole
Wrocław
Kraków

Przez cały rok nagrywał w Warszawie dla Polskiego Radia.


 

Koncertując za granicą, w 1968 roku Kosz odwiedza:
Austrię
Szwajcarię
Republikę Federalną Niemie
c
i Węgry.


Ewa Łukasik, sympatia Mieczysława Kosza.

 

W 1968 roku Mieczysław Kosz poznaje swoją dozgonną sympatię, Ewę Łukasik.