Roy Hargrove

Roy Hargrove Quintet „Of Kindred Souls” Full Album 1993

Oprac. Ewa Kałużna, Fot. Jazz Times, eventyas.com, @Muzeum Jazzu

Roy Hargrove
Fot. Jazz Times

Roy Hargrove
Fot. eventyas.com

Dziś, 16 października 2020 świętowałby swoje 51. urodziny amerykański trębacz jazzowy, uważany za wszechstronnego innowatora jazzu. Grał głównie hard bop, łączył rytmy afro-kubańskie z bebopem, funky, soulem i hip hopem.
Odszedł nagle, dwa lata temu, w wieku zaledwie 49 lat,

ROY HARGROVE
(ur. 16 października 1969, zm. 2 listopada 2018).

W 2004 czytelnicy „Jazz Times” uznali go najlepszym trębaczem jazzowym na świecie.
Urodził się w Waco w Teksasie, w rodzinie Roya Allana Hargrove’a i Jacklyn Hargrove.
Inspirowany muzyką gospel oraz R&B i funkiem, zaczął naukę gry na trąbce w czwartej klasie szkoły podstawowej.
Kiedy miał 9 lat, jego rodzina przeniosła się do Dallas w Teksasie.
Ważnym wczesnym doświadczeniem muzycznym Roya, była wizyta w jego gimnazjum saksofonisty Davida „Fathead” Newmana, który występował wówczas jako sideman w zespole Raya Charlesa.

POCZĄTKI KARIERY. DALLAS, NOWY JORK

Roy Hargrove
bardzo wcześnie ujawnił niezwykły talent i temperament twórczy, szybko wypracował olśniewającą technikę. Jego klarowny, bogaty sound przypominał brzmienie Clifforda Browna.
Został odkryty przez Wyntona Marsalisa, gdy ten odwiedził Booker T. Washington High School Performing and Visual Arts w Dallas, gdzie Roy uczył się gry na trąbce. Marsalis prowadził w tej szkole warsztaty muzyczne. Zaprosił młodego muzyka do uczestniczenia w koncertach swojego zespołu.

Roy Hargrove
Fot. @Muzeum Jazzu

Wieści o talencie młodego trębacza dotarły do Paula Acketta, założyciela i dyrektora North Sea Jazz Festival. Ackett zaprosił Roya na festiwal, a to z kolei doprowadziło do tournee po Europie.
W latach 1988-1989 Roy, zachęcony przez Marsalisa, studiował w bostońskim Berklee College of Music. Równocześnie, często przebywał w Nowym Jorku na jam sessions. Po roku przeniósł się na stałe do New School na Manhattanie.

JAPONIA 1988

W 1988, 18-letni Roy, na zaproszenie saksofonisty Bobby’ego Watsona, oraz lidera grupy Superblue, trębacza Dona Sicklera, wziął udział jako sideman w słynnym festiwalu Mount Fuji Jazz Festival w Japonii. Było to festiwal, organizowany w latach 1986-1996, jeden z trzech największych w Japonii, w którym brali udział najsłynniejsi muzycy, zrzeszeni pod auspicjami amerykańskiej wytwórni Blue Note Records:


Bobby Watson’s Horizon – „No Question About It”, Live @ Mount Fuji Jazz Festival, Lake Yamanaka, Japan 1988
Bobby Watson – alto sax, leader
Roy Hargrove – trumpet
Benny Green – piano
Curtis Lundy – bass
Victor Lewis – drums

Don Sickler’s Superblue – „I Remember Clifford”, Live @ Mount Fuji Jazz Festival, Lake Yamanaka, Japan 1988
Don Sickler – trumpet, leader
Roy Hargrove – trumpet
Frank Lacy – trombone
Bobby Watson – alto sax
Billy Pierce – tenor sax
Mulgrew Miller – piano
Bob Hurst – bass
Kenny Washington – drums

SIDEMAN

Krótko potem dokonał nagrań z grupą Dona Sicklera, Superblue, dla Blue Note:
Superblue – „I Remember Clifford” from „Superblue”, 1988
Don Sickler – trumpet
Roy Hargrove – trumpet, flugelhorn
Frank Lacy – trombone
Bobby Watson – alto sax
Billy Pierce – tenor sax
Mulgrew Miller – piano
Robert Laslie Hurst – bass
Kenny Washington – drums

Z kolei, z formacją Bobby’ego Watsona, nagrał jako sideman w lutym 1992 płytę „New York Stories”:
Bobby Watson – alto sax, leader
Joshua Redman – tenor sax
Roy Hargrove – trumpet
Danny Gatton – guitar
Franck Amsallem – piano
Charles Fambrough – bass
Yuron Israel – drums
„Dolly’s Ditty” from „New York Stories” 1992

PIERWSZE WŁASNE ALBUMY. NOVUS / RCA RECORDS

W 1990 Hargrove wydał pierwszy album autorski – „Diamond in the Rough”, dla wytwórni Novus / RCA. Płyta zwróciła uwagę znawców, którzy okrzyknęli go „jednym z najgroźniejszych młodych lwów, w którym świat jazzu pokłada wielkie nadzieje”. Wystąpili:
Roy Hargrove – trumpet
Ralph Moore – tenor sax
Antonio Hart – alto sax
Geoffrey Keezer, John Hicks – piano
Charles Fambrough, Scott Colley – bass
Al Foster, Ralph Peterson Jr. – drums
„Confidentiality” from „Diamond in the Rough” 1990

Drugi autorski album, „Public Eye”, także dla Novus, wydał w 1991:
Roy Hargove – trumpet
Antonio Hart – alto sax
Stephen Scott – piano
Christian McBride – bass
Billy Higgins – drums
„Public Eye” 1991

Również w 1991, Roy nagrał w Studio Sound Valley w Tokio album „The Tokyo Sessions”, wydany przez Novus. Płyta była sygnowana nazwiskami Hargove’a i saksofonisty Antonio Harta:
Antonio Maurice Hart – alto sax
Roy Hargrove – trumpet
Yutaka Shiina – piano
Tomoyuki Shima – bass
Masahiko Osaka – drums
Steve Backer (USA), Ikuyoshi Hirakawa (Japan) – directed by
„The Tokyo Sessions” Full Album 1991

ROY HARGROVE QUINTET

W 1992 utworzył własny kwintet, ponownie z Antonio Hartem w składzie, ale także po raz pierwszy z Branfordem Marsalisem. Formacja wydała płytę „The Vibe”, ponownie dla Novus:
Roy Hargrove – trumpet
Antonio Maurice Hart – alto sax
Branford Marsalis, David „Fathead” Newman – tenor sax
Ku-Umba Frank Lacy – trombone
Marc Anthony Cary – piano
Rodney Thomas Whitaker – bass
Gregory Hutchinson, Cap’n’Jack McDuff – drums
„The Vibe” 1992

Skład Roy Hargrove Quintet zmienił się w 1993, by wydać album „Of Kindred Souls”. Na płycie wystąpił Gary Bartz, który zastąpił Antonio Harta, a na tenorze i sopranie zagrał Ron Blake. Pojawił się także drugi trębacz, Andre Hayward:
Roy Hargrove – trumpet
Andre Hayward – trumpet
Gary Bartz – alto sax
Marc Anthony Cary – piano
Ron Blake – tenor sax, soprano sax
Rodney Thomas Whitaker – bass
Gregory Hutchinson – drums
„Of Kindred Souls” Full Album 1993

W latach 1990-1994 Hargrove nagrał dla Novus Records aż osiem własnych albumów.
W 1993 została zaprezentowana kompozycja Roya „The Love Suite: In Mahogany”, napisana na zamówienie Lincoln Center Jazz Orchestra.

VERVE RECORDS

W 1994 Roy podpisał kontrakt z dużą wytwórnią Verve, dla której nagrał płytę „With the Tenors of Our Time”. Zagrali na niej, jak wskazywał tytuł, wielcy tenorzyści jazzowi:
Roy Hargrove – trumpet, flugelhorn
Ron Blake – soprano sax
Ron Blake, Johnny Griffin, Joe Henderson, Branford Marsalis, Joshua Redman, Stanley Turrentine – tenor sax
Cyrus Chestnut – piano
Rodney Whitaker – bass
Gregory Hutchinson – drums
„With the Tenors of Our Time” Full Album 1994

Kolejną płytą dla Verve była „Family” z 1995, ma której wystąpiła prwdziwie jazzowa, duża „rodzina”. Na trąbce wsparł Roya drugi z braci Marsalisów – Wynton:
Roy Hargrove – trumpet, flugelhorn
Wynton Marsalis – trumpet
Jesse Davis – alto sax
Ron Blake – soprano sax, tenor sax
David „Fathead” Newman – flute, tenor sax
John Hicks, Larry Willis, Ronnie Mathews, Stephen Scott – piano
Christian McBride, Rodney Whitaker, Walter Booker – bass
Gregory Hutchinson, Jimmy Cobb, Karriem Riggins, Lewis Nash – drums
„A Dream of You” from „Family” 1995

Roy eksperymentował także z formatem trio, m.in. na albumie „Parker’s Mood” z 1995, z basistą Christianem McBride, i pianistą Stephenem Scottem:
„Parker’s Mood” 1995

JAZZ JAMBOREE, JAZZBALTICA 1996

W 1996 Hagrove po raz pierwszy wystąpił w Polsce, na Jazz Jamboree. Wziął udział w Trumpet Summit, w którym uczestniczyli również Clark Terry, Nicholas Payton oraz dwaj nasi trębacze – Piotr Wojtasik i Henryk Majewski.
W tym samym roku kwintet Hargrove’a wystąpił także na festiwalu JazzBaltica w Niemczech:
Roy Hargrove Quintet – Live @ JazzBaltica, Salzau, Germany, Full Concert 1996
Roy Hargrove – trumpet, flugelhorn
Ron Blake – tenor sax
Charles Craig – piano
Gerald Cannon – bass
Karriem Riggins – drums

PIERWSZA GRAMMY

Swoją pierwszą nagrodę Grammy Roy zdobył w 1998, w kategorii Best Latin Jazz Album, za płytę „Habana”, nagraną z zespołem afro-kubańskim Cristol, który tworzyli zarówno muzycy amerykańscy, jak i kubańscy
Roy Hargrove – trumpet, flugelhorn
Gary Bartz – soprano sax, alto sax
David Sánchez – soprano sax, tenor sax
Frank Lacy – trombone
Jesus „Chucho” Valdés, John Hicks – piano
Russell Malone – guitar
Miguel „Anga” Diaz – congas
Jose Luis „Changuito” Quintana – timbales
Jorge Reyes – electric bass
John Benitez – bass
Horacio „El Negro” Hernandez, Idris Muhammad – drums
„O My Seh Yeh” from „Habana” 1998

W 2000 Hargrove wykorzystywał jazzowe dźwięki, łącząc je z dużą ilością muzyki funk, śpiewając i nagrywając z artystą neo soulowym, D’Angelo, co doprowadziło do powstania legendarnej płyty „Voodoo”. Album został sklasyfikowany na 488. miejscu listy 500 najlepszych albumów wszech czasów magazynu „Rolling Stone”:
„Playa Playa” from „Voodoo” 2000

W 2002 ponownie współpracował z D’Angelo, a także z Macy Gray, The Soultronics i Nile’em Rodgersem, grając w dwóch utworach na płycie „Red Hot & Riot”, kompilacji, wydanej w hołdzie pionierowi afro-beatu, Fela’owi Kuti:
„Water No Get Enemy”

DRUGA GRAMMY

W tym samym roku pojawił się na albumie „Herbie Hancock, Michael Brecker, Roy Hargrove – Directions In Music. Live at Massey Hall”:
Brecker / Hancock / Hargrove – „Directions in Music”, Live @ JazzBaltica 2002
Michael Brecker – tenor sax
Roy Hargrove – trumpet
Herbie Hancock – piano
George Mraz – bass
Willie Jones III – drums

Za tę płytę Hargrove otrzymał w 2003 swoją drugą Grammy, tym razem w kategorii Best Jazz Instrumental Album, Individual or Group:
„The Sorcerer” from „Directions In Music. Live at Massey Hall” 2002

Roy wykonywał także muzykę Louisa Armstronga w musicalu „Dedicated to Louis Armstrong” Roza Nixona, jako część Verizon Jazz Festival.
Do wspólnych występów zapraszały go takie tuzy jazzu, jak Sonny Rollins, Roy Haynes, Ray Brown, Jimmy Smith, Shirley Horn, Carmen McRae, Abbey Lincoln. Jako sideman wystapił razem z Sirley Horn na albumie rapera Commona:
„Like Water for Chocolate”

oraz z Erykah Badu, na jej płycie „Worldwide Underground”

RH FACTOR, 2003
W 2003 Hargrove stanął na czele progresywnego kolektywu funkowo-hiphopowego, The RH Factor, który łączył elementy muzyki jazzowej, funku, hip hopu, soulu i gospel. Członkami byli m.in. Chalmers „Spanky” Alford, Pino Palladino, James Poyser, Jonathan Batiste, Bernard Wright:
Roy Hargrove & The RH Factor – Live @ Jazz Open Stuttgart, Ful Concert 2005

Z grupą RH Factor, Roy wydał kilka albumów, m.in. „Hard Groove” z 2003:
Roy Hargrove – trumpet, flugelhorn
Jacques Schwarz-Bart – tenor sax
Keith Anderson – alto sax
Bobby Sparks – electric piano, harp, Hammond organ
Chalmers „Spanky” Alford – guitar
James Poyser – backing vocals, electric piano, keyboards
Bernard Wright – backing vocals, keyboards, piano, harp, Hammond organ
G. Craig „Butter” Glanville – backing vocals, drums, drum programming
Dontae Winslow – backing vocals, drum programming, finger snaps
Pino Palladino, Reggie Washington – bass
Daniel Moreno – percussion
Jason Thomas, Willie Jones III – drums
„Juicy” from „Hard Groove” 2003

OSTATNIE ALBUMY

Ostatni autorski album studyjny, „Emergence”, nagrał z formacją The Roy Hargrove Big Band, w 2009:
Roy Hargrove – trumpet, flugelhorn, vocal, leader
Ambrose Akinmisure, Darren Barrett, Frank Greene, Greg Gisbert – trumpet
Bruce Williams, Justin Robinson – alto sax, flute
Jason Marshall – baritone sax, flute
Keith Loftis, Norbert Stachel – tenor sax, flute
Jason Jackson, Saunders Sermons, Vincent Chandler – trombone
Max Seigel – bass trombone
Saul Rubin – gitar
Gerald Clayton – piano
Danton Boller – bass
Montez Coleman – drums
Roland Guerrero – percussion
Roberta Gambarini – vocal
„Mambo for Roy” from „Emergence” 2009

W 2010 wystąpił na płycie Marcusa Millera, nagranej z Orchestre Philharmonique De Monte-Carlo, z udziałem także Raula Midóna:
„A Night in Monte-Carlo”

Roy Hargrove był muzykiem bardzo utalentowanym, z łatwością rozporządzał pełnym zakresem dźwięków, miał umysł kipiący nieszablonowymi pomysłami. W czasie koncertów, wzorem swych wielkich poprzedników, jak Armstrong i Baker, wykonywał partie wokalne.
W trakcie kariery grał w zespołach Manhattan Projects, Superblue, The Bob Thiele Collective, The Jazz Networks, The Jimmy Cobb Quartet, The Roy Hargrove / Christian McBride / Stephen Scott Trio, a także we własnych formacjach – Roy Hargrove Big Band, Roy Hargrove Quintet, Roy Hargrove’s Crisol, The RH Factor.
W 2017 ukazał się piękny, nastrojowy album pianisty i wokalisty Johnny’ego O’Neala – „In The Moment”, nagrany z Royem Hargrove’em, saksofonistą Grantem Stewartem, basistą Benem Rubensem i perkusisą Itay Morchi:
„Guilty” from „In The Moment” 2017

„Just a Dream (On My Mind)” from „In The Moment” 2017

Roy Hargrove był niezmordowanym uczestnikiem jam sessions. Podczas podróży koncertowych po świecie, często po swoich koncertach grał na nocnych jamach z lokalnymi muzykami. Uczestnicy Bielskiej Zadymki Jazzowej w 2004 nigdy nie zapomną magicznego jamu w Piwnicy Zamkowej, z jego udziałem.
Jeden z jego ostatnich koncertów w Polsce miał miejsce podczas Festiwalu Pianistów Jazzowych w Kaliszu. Swój występ zakończył bisem „Never Let Me Go”, w którym objawił swój kunszt wokalny.
Podczas 20. Festiwalu Jazz na Starówce, 9 sierpnia 2014, wystąpiła formacja Roy Hargrove Quintet:
Roy Hargrove – trumpet
Sullivan Fortner – piano
Justin Jay Robinson – sax
Ameen Saleem – bass
Quincy Phillips – drums

Ostatnie koncerty Roy dał w klubie New Morning w Paryżu:
Roy Hargrove Quintet – Live @ New Morning Club, Paris, April 8, 2018, Full Concert
Roy Hargrove – trumpet
Justin Robinson – sax
Tadataka Unno – piano
Ameen Saleem – bass
Evan Sherman – drums

15 października 2018, dwa tygodnie przed swoją śmiercią, Roy wystąpił ponownie w klubie New Morning w Paryżu:
Roy Hargrove – bugle, trumpet
Justin Robinson – sax
Tadataka Unno – piano
Ameen Saleem – bass
Quincy Phillips – drums

Dyskografia https://www.discogs.com/artist/99438-Roy-Hargrove
Jako lider wydał 22 albumy studyjne:
1990: Diamond in the Rough
1991: Public Eye
1992: Tokyo Sessions, Roy Hargrove and Antonio Hart
1992: The Vibe
1993: Jazz Futures: Live in Concert
1993: Of Kindred Souls: The Roy Hargrove Quintet Live
1993: Beauty and the Beast – The Jazz Networks
1994: Blues ‚n Ballads – The Jazz Networks
1994: Approaching Standards – Compilation of Tracks from 4 Albums
1994: With the Tenors of Our Time – The Roy Hargrove Quintet
(Johnny Griffin, Joe Henderson, Branford Marsalis, Joshua Redman, Stanley Turrentine)
1995: Family
1995: Parker’s Mood (Christian McBride – bass, Stephen Scott – piano)
1997: Habana – Roy Hargrove’s Crisol
Latin Jazz Grammy Winner
(Chucho Valdez, Horacio „El Negro” Hernandez, John Hicks, Russel Malone, Idris Muhammad)
2000: Moment to Moment – Roy Hargrove with Strings
2002: Directions in Music: Live at Massey Hall – co-led by Herbie Hancock, Michael Brecker
Grammy Award for Best Jazz Instrumental Album, Individual or Group 2003
2003: Hard Groove – The RH Factor
2004: Strength – The RH Factor
2006: Distractions – The RH Factor
2006: Nothing Serious
2008: Earfood – The Roy Hargrove Quintet
2009: Emergence – The Roy Hargrove Big Band
Brał również udział w nagraniu ponad 50 albumów jako sideman.

ŚMIERĆ

Roy Hargrove zmarł nagle, 2 listopada 2018, z powodu zatrzymania krążenia. Bliższe szczegóły tej niespodziewanej śmierci nie zostały ujawnione.
Zgodnie z informacją, przekazaną przez menadżera, Larry’ego Clothiera, muzyk zmarł w szpitalu Mount Sinai Hospital na Manhattanie, a bezpośrednią przyczyną zatrzymania akcji serca były powikłania, wynikłe z powodu choroby nerek.
Menadżer poinformował, że Roy od 13 lat był dializowany (nytimes.com).

R.I.P. [*]

Środowisko muzyków nowojorskich złożyło hołd Royowi specjalnym koncertem 8 stycznia 2019 w Frederick P. Rose Hall, w Jazz at Lincoln Center.
Posłuchajmy także:
Roy Hargrove & The Tenors of Our Time – „Greens at the Chicken Shack”, Live @ North Sea Jazz Festival 1994
Roy Hargrove – trumpet, cornet
Johnny Griffin, Joshua Redman – tenor sax
Ron Blake – tenor sax, soprano sax
Peter Martin – piano
Rodney Whitaker – acoustic double bass
Greg Hutchinson – drums

Lalah Hathaway, Esperanza Spalding, Roy Hargrove – „Something”, Live @ International Jazz Day, Osaka 2014
Lalah Hathaway – vocals
Esperanza Spalding – bass
Roy Hargrove – trumpet
Jonathan Butler – guitar
Kris Bowers – keyboards
Terri Lyne Carrington – drums

Roy Hargrove Solo & Nils Landgren Funk Unit – „Summer Night City” Live 2014

Roy Hargrove Quintet – „Tom Cat”, Live in Brussels 2015

Roy Hargrove Quintet – Live @ Strasbourg St Denis 2016 (Roy Hargrove, Justin Robinson, Sullivan Fortner, Quincy Phillips, Ameen Saleem)

Roy Hargrove Quintet – „The Seattle Vibe”, Live Studio Session 2017
Roy Hargrove – trumpet
Justin Robinson – alto sax
Tadataka Unno – piano
Ameen Saleem – bass
Quincy Phillips – drums