lip 9 2025
Tadeusz Suchocki, wspomnienie
Oprac. Radosław Czapski na podst. tekstu muzeumjazzu.pl, Tomasz M. Lerski, Marek Prus. Fot. Zygmunt Rytka, encyklopediateatru.pl
Tadeusz Suchocki
fot. Zygmunt Rytka
Encyklopedia Teatru Polskiego, encyklopediateatru.pl, sygn. IT/N/1062
Młynarski’85, Teatr Ateneum im. Stefana Jaracza, Warszawa,
prem. 19 listopada 1985.
Tadeusz Suchocki
ur. 23 sierpnia 1927 w Wilnie,
zm. 9 lipca 2015 w Warszawie
Tadeusz Suchocki cieszył się powszechną, wielką sympatią, szacunkiem i uznaniem. Pracował do ostatnich chwil życia. Urodził się w Wilnie w 1927 roku. Był pianistą klasycznym, studia pianistyczne rozpoczął w 1934 roku w Konserwatorium Muzycznym im. M. Karłowicza we Wilnie u Stanisława Szpinalskiego. Po wojnie studiował kompozycję w łódzkim Państwowym Konserwatorium Muzycznym i jednocześnie chemię na tamtejszym Uniwersytecie. W 1950 roku podjął studia na Wydziale Dyrygentury w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie, które ukończył w 1954.
Wraz Januszem Cegiełłą, Markiem Sartem, Romualdem Żylińskim był współzałożycielem słynnego jazzowego „Klubu Melomanów” przy Polskiej YMCA w Łodzi.
Był kierownikiem muzycznym kabaretu „Dudek” Pisał utwory rozrywkowe dla Haliny Kunickiej, Jerzego Połomskiego, Bohdana Łazuki, Jaremy Stępowskiego. Napisał muzykę do filmu „Żona dla Australijczyka”, aranżował muzykę do filmu „Lata dwudzieste, lata trzydzieste”. Napisał tez wiele wspaniałych piosenek, przede wszystkim z Wojciechem Młynarskim: „Taksówkarz warszawski”, „Bomba w górę”, „Bez ciebie nie ma życia Warszawo ma”, kapitalny „Statek do Młocin” czy „Balladę o Dzikim Zachodzie”.
Tomasz M. Lerski
Ś.P. Tadeusz Suchocki był jednym z najbardziej zasłużonych działaczy Polskiej YMCA. Tuż po zakończeniu II wojny światowej, dzieląc tułacze losy wielu swoich rodaków, po przesiedleniu z rodzinnego Wilna znalazł się w Warszawie, w dopiero co odbudowanym z gruzów budynku Polskiej YMCA przy ul. Konopnickiej 6. To miejsce stało się dla Niego pierwszym domem, jak również stworzyło możliwość rozwoju Jego wielu talentów. W swoim długim imciarskim życiu doświadczył rozkwitu tej organizacji, jak również jej likwidacji na początku lat 50-tych ubiegłego wieku. Po roku 1990 kiedy Polska YMCA wznowiła swoją działalność stał się czynnym jej uczestnikiem, będąc przy tym wielkim orędownikiem przywrócenia zagrabionego przez komunistów całego majątku Polskiej YMCA.
Marek Prus
Dorobek
Wybrane piosenki
• „Taksówkarz warszawski” (sł. W. Młynarski)
• „Bomba w górę” (sł. W. Młynarski)
• „Bez Ciebie nie ma życia Warszawo ma” (sł. W. Młynarski)
• „Statek do Młocin” (sł. W. Młynarski)
• „Ballada o Dzikim Zachodzie” (sł. W. Młynarski)
• „Przedziałek” (sł. W. Młynarski)
• „Poznajmy się bliżej” (sł. M. Czubaszek)
• „Wzięłam urlop od kochania” (sł. M. Czapińska)
• „Katarzyna” (sł. J. Kleyny)
Płyta
• W 2000 Polskie Nagrania wydały płytę pt. Tadeusz Suchocki z najpopularniejszymi piosenkami kompozytora. Kompakt ukazał się w serii: „Wybitni Twórcy Polskiej Piosenki”.
Ordery i odznaczenia
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Brązowy Krzyż Zasługi
• Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2006)
• Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
Nagrody i wyróżnienia
• Nagroda Komitetu do spraw Radia i Telewizji za teksty i muzykę piosenek dla młodzieży (1963)
• Nagroda Komitetu do spraw Radia i Telewizji (zespołowa) za program „Śpiewki stare, ale jare” (1968)
• Złoty Liść Piosenki Retro im. Mieczysława Fogga
• Nagroda Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy